Bəqərə surəsi — Ayə 19

Kəlmələrin mənaları:

• Səyyib – yağış, leysan.
• Zülümat – zülmətlər, qaranlıqlar (cəm forması).
• Rə'd – göy gurultusu.
• Bərq – şimşək, ildırım.
• Səva'iq – səciqə (ildırım düşməsi, məhvedici əzab) sözünün cəmi.
• Həzərəl-mövt – ölümdən qorxaraq, ölüm qorxusu ilə.

Təfsir:

Bu ayə, münafiqlərin başqa bir halını və onların imanla küfr arasında tərəddüd içində olduqlarını təsvir edir. Onların halı, göydən yağan leysan yağışına tutulmuş, qaranlıq buludların bir-birinin üstünə yığıldığı, göy gurultusu və şimşəklərin çaxdığı, ildırımların düşdüyü bir fırtınada qalmış insanlara bənzəyir. Bu insanlar ölüm qorxusundan barmaqlarını qulaqlarına tıxayır, səsləri eşitməməyə çalışırlar. Lakin bu qorxu və qaçış onları fırtınadan xilas edə bilməz.

Eynilə, münafiqlər də haqqı eşitdikdə, Quranın ayələri onlara oxunduqda, qəlbləri qaranlığa bürünür, haqq onlara ağır gəlir və ondan qaçmağa çalışırlar. Onlar özlərini aldatmaq üçün qulaqlarını bağlayır, haqqı eşitməməyə çalışırlar. Lakin Allah-taala onları hər tərəfdən əhatə etmişdir; Onun elmi və qüdrəti onları bürümüşdür. Onlar nə qədər qaçsalar da, Allahın iradəsindən və əzabından qaça bilməzlər. Allah kafirləri tamamilə əhatə edir və onlar Ondan heç vaxt yaxa qurtara bilməzlər.

Bu təsvir bizə göstərir ki, haqqdan üz döndərmək, onu eşitməməyə çalışmaq insanı xilas etməz. Əksinə, insan haqqı dinləməli, düşünməli və ona tabe olmalıdır. Çünki Allah hər şeyi bilir və görür; heç bir gizli niyyət, heç bir qaçış yolu Onun elmindən kənarda deyil. Ey insan! Sən nə qədər qaçsan da, Allahın əhatəsindən çıxa bilməzsən. Ən gözəl yol, haqqa təslim olmaq, Quranı dinləmək və onun işığı ilə qəlbini nurlandırmaqdır. Bu işıq səni zülmətlərdən qurtarar və əbədi xoşbəxtliyə aparar.