سوره بقرہ — آيت 2

1) ڪلماتن جي معنيٰ:

• ذَٰلِكَ: اُهو (اشاري طور پري ڏانهن، پر هتي مراد ويجهو آهي يعني ”هي“).
• الْكِتَابُ: ڪتاب، يعني قرآن مجيد.
• لَا رَيْبَ: ڪو به شڪ نه آهي.
• فِيهِ: ان ۾.
• هُدًى: هدايت، رستو ڏيکارڻ ۽ ڀلائي ڏانهن رهنمائي.
• لِّلْمُتَّقِينَ: پرhezگارن لاءِ، يعني اهڙن ماڻهن لاءِ جيڪي الله کان ڊڄن ۽ سندس حڪمن تي هلن.

2) آيت جي تفسير:

هي عظيم قرآن اهو ڪتاب آهي جنهن ۾ ڪنهن به قسم جو شڪ ۽ شبهو ناهي. نه ان جي نازل ٿيڻ ۾ ڪو شڪ آهي، نه ان جي لفظن ۽ معنائن ۾ ڪا گنجائش آهي، ڇاڪاڻ ته هي الله تعاليٰ جو ڪلام آهي. هي ڪتاب انهن ماڻهن کي سڌي رستي تي هدايت ڪري ٿو جيڪي الله کان ڊڄن ٿا، سندس حڪمن جي پيروي ڪن ٿا، ۽ برائي ۽ گناهن کان پاڻ بچائين ٿا. اهڙا پرhezگار ماڻهو ئي قرآن جي هدايت مان فائدو وٺن ٿا، ڇاڪاڻ ته اهي ئي ان جا اصل مستفيد آهن. جيئن ٻئي هنڌ الله تعاليٰ فرمايو آهي ته قرآن سڄي انسانيت لاءِ هدايت آهي، پر ان مان حقيقي فائدو صرف پرhezگار ماڻهو ئي حاصل ڪن ٿا.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• قرآن مجيد الله تعاليٰ جو ڪلام آهي، ان ۾ ڪنهن به قسم جو شڪ ڪرڻ مناسب ناهي.
• قرآن جي هدايت انهن ماڻهن لاءِ آهي جيڪي الله کان ڊڄن ۽ سندس حڪمن تي عمل ڪن.
• قرآن پڙهڻ ۽ ان تي عمل ڪرڻ سان انسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي حاصل ڪري ٿو.
• پرhezگاري ۽ تقويٰ اهي صفتون آهن جيڪي انسان کي قرآن جي هدايت جو حقدار بڻائين ٿيون.
• قرآن هڪ عظيم نعمت آهي، ان جي قدر ڪرڻ ۽ ان جي تعليمات تي هلڻ سان ئي اسان حقيقي ڪاميابي ماڻي سگهون ٿا.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن سان محبت ڪريون، ان کي سمجهون ۽ ان جي هدايت موجب زندگي گذاريون، ته جيئن اسان به پرhezگارن ۾ شامل ٿي سگهون.