Surja El-Bekare — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• Jekadu: është afër, gati sa nuk.
• Jahtefu: rrëmben me shpejtësi, ua merr.
• Adha'a: ndriçoi, bëri dritë.
• Azhleme: u errësua, u bë errësirë.
• Qamu: u ndalën në vend, mbetën të ngrirë nga hutimi.

Tefsiri i ajetit:

Vetëtima nga shkëlqimi i saj i fortë gati sa nuk ua rrëmben shikimin atyre (hipokritëve). Megjithatë, sa herë që ajo u ndriçon atyre rrugën, ata ecin në dritën e saj, por kur u errësohet (rruga) për shkak të zhdukjes së vetëtimës, ata ndalen të hutuar në vendet e tyre, pa guxuar të lëvizin. Sikur Allahu të donte, do t'ua merrte dëgjimin dhe shikimin e tyre krejtësisht, ashtu siç ua ka humbur dëgjimin dhe shikimin shpirtëror për shkak të kthimit të tyre nga e vërteta. Ai është i Fuqishëm për çdo gjë dhe asgjë nuk është e pamundur për Të.

Ky shembull për hipokritët është si shembulli i një njeriu që ndez zjarr në errësirë, por zjarri i tij fiket dhe ai mbetet në errësirë të plotë. Kurse shiu, vetëtima dhe bubullima janë shembull për Kuranin dhe atë që përmban ai nga paralajmërimet dhe dritat e udhëzimit. Hipokritët nuk përfitojnë nga drita e Kuranit, por vetëm frikësohen dhe tmerrohen prej tij, ashtu siç frikësohen nga bubullima dhe vetëtima.

Përfitimet nga ajeti:

• Fuqia e Allahut është e plotë dhe e pakufishme; Ai është i aftë t'i marrë dëgjimin dhe shikimin kujt të dojë, por Ai i jep afat robërve të Tij për t'u penduar dhe kthyer tek Ai.
• Hipokrizia është një sëmundje shpirtërore që i bën njerëzit të mos përfitojnë nga drita e besimit dhe e Kuranit, edhe kur ajo u vjen atyre.
• Shembujt në Kuran janë mjet i fuqishëm për të afruar kuptimin dhe për ta bërë të vërtetën të qartë për njerëzit.
• Njeriu duhet të kërkojë udhëzim nga Allahu dhe të mos jetë si hipokritët që lëkunden mes besimit dhe mosbesimit, duke mos përfituar as nga drita as nga udhëzimi.