Surah Al-Baqarah — Talata 20

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَكَادُ – nangangahulugang "halos na" o "malapit nang" (iyon ay, malapit nang mangyari ngunit hindi pa ganap na nangyayari).
• يَخْطَفُ – nangangahulugang "mabilis na agawin" o "nakawin nang may bilis".
• أَبْصَارَهُمْ – ang kanilang mga mata (pangmasid).
• كُلَّمَا – nangangahulugang "sa tuwing" o "kapag paulit-ulit".
• أَضَاءَ – nagbigay-liwanag o nagpapaliwanag.
• أَظْلَمَ – nagdilim o nawala ang liwanag.
• قَامُوا – tumigil o nanatili sa kanilang kinatatayuan (hindi makakilos).
• لَذَهَبَ – tiyak na aalisin o kukunin.
• قَدِيرٌ – may kakayahan sa lahat ng bagay.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay isang talinghaga sa kalagayan ng mga mapagkunwari (munafiqun) na nakikinig sa Quran ngunit hindi ito nakikinabang sa kanilang mga puso. Ang kidlat (na binanggit sa talata) ay kumakatawan sa liwanag ng katotohanan at sa mga babala ng Quran. Halos na ang matinding liwanag ng kidlat ay pumunit sa kanilang mga mata, ngunit sa kabila nito, sa tuwing ito ay sumisikat at nagbibigay-liwanag sa kanilang dinadaanan, sila ay naglalakad nang kaunti sa liwanag na iyon. Ngunit kapag ito ay nagdilim at nawala ang liwanag, sila ay nakatayong matigil, hindi alam kung saan pupunta, dahil sa kanilang pagkalito at pangamba.

Ang mga mapagkunwari ay nakakarinig ng mga babala at mga aral sa Quran, at kung minsan ay nakakakita ng katotohanan, ngunit dahil sa kanilang kawalan ng pananampalataya at katigasan ng ulo, hindi sila nananatili sa liwanag na iyon. Sila ay parang mga taong nasa gitna ng isang madilim na gabi na may malakas na ulan at kulog, kung saan ang kidlat ay nagbibigay sa kanila ng panandaliang liwanag upang makakita ng kaunti, ngunit sa sandaling mawala ito, sila ay bumabalik sa kadiliman at pagkatigil.

Kung ninais lamang ni Allah, maaari Niyang ganap na alisin ang kanilang pandinig at paningin, gaya ng Kanyang pag-alis sa kanilang panloob na pandinig at paningin (ang kakayahang makaunawa at makakita ng katotohanan) dahil sa kanilang pagtalikod sa katotohanan. Ngunit dahil sa Kanyang karunungan at pagkaantala ng parusa, sila ay binibigyan ng pagkakataon. Tunay na si Allah ay may kakayahan sa lahat ng bagay, at walang anumang makakapigil sa Kanya kung nais Niyang parusahan sila.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang talinghagang ito ay nagpapakita ng dakilang kapangyarihan ni Allah, na Siya ay may kakayahan sa lahat ng bagay, at walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang kapangyarihan.
2. Ang liwanag ng katotohanan ay malinaw, ngunit ang mga puso na puno ng pagkukunwari at pagmamataas ay hindi nakikinabang dito; ang pagkukunwari ay nagiging dahilan upang ang isang tao ay mawalan ng kakayahang makaunawa sa katotohanan.
3. Ang pagkaantala ng parusa ni Allah sa mga makasalanan ay hindi nangangahulugan na Siya ay mahina, kundi ito ay isang pagkakataon para sa kanila na magsisi at bumalik sa Kanya.
4. Ang tunay na pananampalataya ay nagbibigay ng katiyakan at kapayapaan sa puso, samantalang ang pagkukunwari ay nagdudulot ng pagkalito at pangamba, tulad ng taong nasa gitna ng kadiliman at kulog.
5. Ang bawat tao ay dapat magsuri ng kanyang sarili at tiyakin na ang kanyang pananampalataya ay taos-puso, hindi lamang sa panlabas kundi sa kanyang puso at mga gawa, upang hindi siya mapabilang sa mga mapagkunwari.