Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 201

Έπειτα, αναχωρήστε από κει απ’ όπου οι άνθρωποι (που ακολουθούσαν την παράδοση του Ιμπραήμ -Αβραάμ-) αναχωρούσαν (και μην κάνετε σαν αυτούς που πριν το Ισλάμ δεν στεκόντουσαν στο ‘Αραφάτ), και ζητήστε συγχώρεση από τον Αλλάχ. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Και όταν ολοκληρώσετε τα τελετουργικά σας, να μνημονεύετε τον Αλλάχ, όπως μνημονεύετε τους πατέρες σας (καυχιόμενοι γι' αυτούς), ή με πολύ μεγαλύτερη μνημόνευση. Και ανάμεσα στους ανθρώπους είναι αυτός που λέει: «Κύριέ μας, δώσε μας (τις χάρες Σου) σ' αυτόν τον κόσμο.», και στη Μέλλουσα Ζωή δεν θα λάβει μερίδιο (αφού δεν νοιάζεται παρά μόνο για την εγκόσμια ζωή).

Εκείνοι θα λάβουν μερίδιο (από τεράστια αμοιβή) για ό,τι έκαναν (από καλές πράξεις), και ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στον υπολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, και στο να τους ανταμείβει γι' αυτές).

Και να μνημονεύετε τον Αλλάχ σε (συγκεκριμένες) καταμετρημένες ημέρες (την 11η, τη 12η και τη 13η του μήνα Δου-αλ-Χίτζα, κατά τις οποίες οι προσκυνητές μένουν στην περιοχή Μένα κατά το Χατζ). Όποιος όμως επισπεύδει (την αναχώρησή του) μετά τη δεύτερη μέρα (δηλ. πριν τη δύση της 12ης ημέρας αφού έριξε τις Τζαμαράτ -πέτρες-) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. Και όποιος καθυστερεί (μέχρι την τρίτη ημέρα) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. (Αυτά είναι) γι’ αυτόν που φοβάται τον Αλλάχ (τελώντας το Χατζ όπως όρισε ο Αλλάχ). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Tου) και να γνωρίζετε ότι σε Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.