සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 201

වදන්වල අර්ථ:

• حَسَنَةً (හසනා): යහපත, යහපත් දෙය, ලෝකයේ සහ පරලෝකයේ යහපත් දේවල්.
• آتِنَا (ආතිනා): අපට දෙනු මැනව.
• وَقِنَا (වකිනා): අපව ආරක්ෂා කරනු මැනව, අපෙන් වළක්වනු මැනව.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් ආයාතය තුළ අල්ලාහ් තආලා තම විශ්වාසවන්ත ගැත්තන්ගේ තවත් කොටසක් ගැන විස්තර කරයි. ඔවුහු අල්ලාහ්ට යාච්ඤා කරමින් මෙසේ පවසති: "අපගේ පරමාධිපතියාණනි! අපට මෙලොවදී යහපත පිරිනමනු මැනව - එනම් ආරක්ෂාව, අවශ්ය ආහාරපාන, ප්රයෝජනවත් දැනුම, යහපත් ක්රියා සහ ජීවිතය සාර්ථක කරගැනීමට අවශ්ය සියලු යහපත් දේවල්. එලෙසම පරලෝකයේදීද අපට යහපත පිරිනමනු මැනව - එනම් ස්වර්ගය, සමාව සහ පරලෝක ජීවිතයේ සාර්ථකත්වය. එමෙන්ම නිරයේ දඬුවමෙන් අපව ආරක්ෂා කරනු මැනව."

මෙම යාච්ඤාව ඉතාමත් සම්පූර්ණ සහ සර්ව සම්පූර්ණ යාච්ඤාවකි. එය මෙලොව සහ පරලෝකය යන දෙකෙහිම යහපත ඉල්ලා සිටින අතරම, නපුරෙන් සහ දඬුවමෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටී. නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වැඩිපුරම යාච්ඤා කළේ මෙම යාච්ඤාවයි. මෙය ඔහුගේ ජීවිත කාලය පුරාවටම ඔහු නිරන්තරයෙන් පුන පුනා කළ යාච්ඤාවක් විය.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමේදී මෙලොව සහ පරලෝකය යන දෙකෙහිම යහපත ඉල්ලා සිටිය යුතු බවයි. එකක් අමතක කර අනෙක පමණක් ඉල්ලා සිටීම සම්පූර්ණ නොවේ.
2. සැබෑ විශ්වාසවන්තයා තම ජීවිතයේ සෑම අංශයකම සමබරතාවයක් පවත්වා ගනී. ඔහු මෙලොව ජීවිතය අත් නොහරින අතර, පරලෝකයද අමතක නොකරයි.
3. නිරයේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටීම යනු පාපයන්ගෙන් ඈත්වීමට සහ අල්ලාහ්ට අකීකරු වීමට හේතු වන සියලු දේවලින් වැළකී සිටීමට ඇති අධිෂ්ඨානයයි.
4. මෙම යාච්ඤාව අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ් ඉදිරියේ යටහත් පහත්ව, ඔහුගේ දයාව සහ කරුණාව අපේක්ෂා කරමින් යාච්ඤා කළ යුතු බවයි. මක්නිසාද යත්, සියලු යහපත ඔහුගේ අතේ පවතින බැවිනි.
5. මෙම ආයාතය තුළින් පෙනී යන්නේ ඉස්ලාමය අපට උගන්වන්නේ ජීවිතයේ සෑම අංශයකම අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ඉල්ලා සිටීමට බවයි - ආහාර, දැනුම, ආරක්ෂාව, යහපත් ක්රියා සහ පරලෝක සාර්ථකත්වය වැනි සියලු කාරණාවලදී.