Surja El-Bekare — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• Vekûduha – lënda djegëse e saj, pra drutë e zjarrit.
• Hixhare – gurët; sipas shumë komentuesve, janë gurët e squfurit, të cilët ndizen më fort se çdo gur tjetër, ose idhujt që adhuroheshin prej tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Zoti i Lartësuar i sfidoi jobesimtarët që të sjellin një kaptinë të ngjashme me ato të Kuranit dhe ata nuk mundën, Ai u thotë atyre: Nëse nuk e bëtë këtë gjë në të kaluarën dhe nuk do të mund ta bëni kurrë në të ardhmen – sepse kjo është e pamundur për ju – atëherë ruajuni nga zjarri i Xhehenemit, duke besuar në Pejgamberin ﷺ dhe duke iu bindur Zotit. Ky zjarr ka lëndë djegëse njerëzit jobesimtarë dhe gurët – sipas një mendimi, gurët e squfurit që ndizen me flakë të fortë, e sipas një mendimi tjetër, idhujt që ata i adhuronin në vend të Allahut. Ky zjarr është përgatitur posaçërisht për ata që mohojnë Allahun dhe të dërguarit e Tij, si ndëshkim i merituar për mosbesimin e tyre.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ky ajet tregon madhështinë e Kuranit dhe mrekullinë e tij të përjetshme, sepse Allahu i sfidoi të gjithë njerëzit dhe xhindët që të sjellin diçka të ngjashme me të, dhe ata nuk mundën – dhe kjo është dëshmi se Kurani është fjalë e Allahut.
2. Ajeti na tërheq vëmendjen për ashpërsinë e zjarrit të Xhehenemit, lënda djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët – një imazh që e bën zemrën të dridhet dhe e nxit njeriun që t'i ruhet mosbindjes ndaj Zotit.
3. Në ajet ka nxitje për besim dhe pendim, sepse rruga për t'u shpëtuar nga ky zjarr është vetëm besimi në Allahun dhe ndjekja e të Dërguarit të Tij ﷺ.
4. Ajeti tregon se dënimi është i përgatitur posaçërisht për jobesimtarët, gjë që i bën besimtarët të ndiejnë mirënjohje ndaj Zotit që i udhëzoi në rrugën e drejtë dhe i shpëtoi nga ky dënim i tmerrshëm.