سوره بقرہ آيت 261 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جيڪي (ماڻھو) پنھنجا مال الله جي واٽ ۾ خرچيندا آھن…

بقرہ · 261/286

ترجمو لکڻ — سوره بقرہ

مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ۝٢٦١

🔤 Transliteration

Masalul lazeena yunfiqoona amwaalahum fee sabeelil laahi kamasali habbatin ambatat sab`a sanaabila fee kulli sumbulatim mi`atu habbah; wallaahu yudaa`ifu limai yashaaa; wallaahu Waasi`un `Aleem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

جيڪي (ماڻھو) پنھنجا مال الله جي واٽ ۾ خرچيندا آھن تن جو مثال اُنھيءَ داڻي جي مثال وانگر آھي جو ست سنگ ڄمائي ھر ھڪ سنگ ۾ سڀ داڻو ھجي، ۽ الله جنھن کي گھرندو آھي (تنھن کي) ٻيڻو ڏيندو آھي، ۽ الله (مھربانيءَ ۾) ڪشادگي وارو ڄاڻندڙ آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

لفظن جي معنيٰ:

مَثَلُ: مثال، تشبيهہ
يُنفِقُونَ: خرچ ڪن ٿا
سَبِيلِ اللَّهِ: الله جي راهه ۾ (يعني جهاد ۽ هر نيڪيءَ جو ڪم)
حَبَّةٍ: هڪ ٻج، داڻو
أَنبَتَتْ: اُپائيائِي، پيدا ڪيائِي
سَنَابِلَ: سِٽون (ڪڻڪ يا ٻاجهر جي سِٽَ جو جمع)
سُنبُلَةٍ: هڪ سِٽُ
يُضَاعِفُ: گھڻو وڌائي ٿو، چوڻي ڪري ٿو
وَاسِعٌ: وسيع، گھڻو عطا ڪرڻ وارو
عَلِيمٌ: سڀ ڄاڻندڙ

تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي راهه ۾ مال خرچ ڪرڻ وارن مؤمنن جي ثواب جي باري ۾ هڪ تمام سهڻي ۽ دلڪش مثال بيان فرمائي ٿو. فرماي ٿو ته جيڪي ماڻهو الله جي راهه ۾ پنهنجا مال خرچ ڪن ٿا — يعني جهاد ۾، يا دين جي خدمت ۾، يا غريبن ۽ محتاجَن جي مدد ۾، يا هر اهڙي نيڪ ڪم ۾ جيڪو الله جي رضا لاءِ هُجي — تن جي خرچ ڪرڻ جي مثال اهڙي آهي جهڙي هڪڙو داڻو، جيڪو زمين ۾ پوکيو وڃي ۽ اُهو سٺي ۽ زرخیز زمين ۾ پوکجڻ سبب ست سِٽون اُپائي، ۽ انهن مان هر هڪ سِٽَ ۾ سؤ داڻا ٿين. اهڙي طرح هڪ داڻي مان ست سؤ داڻا نڪرن ٿا. اهو ئي حال الله جي راهه ۾ خرچ ڪرڻ وارن جو آهي — انهن جو هڪ خرچ ست سؤ ڀيرا وڌي ٿو.

پوءِ الله تعاليٰ فرمايو ته هو جنهن لاءِ چاهي ٿو، ان لاءِ ثواب کي وڌيڪ به ڪري ٿو — يعني اهو ست سؤ ڀيرو ئي آخري حد ناهي، بلڪه الله پنهنجي فضل ۽ ڪرم سان ان کان به گھڻو وڌيڪ عطا فرمائي ٿو. اهو وڌائڻ ان شخص جي ايمان، اخلاص ۽ نيت جي پاڪيزگيءَ جي مطابق هوندو آهي. ۽ الله تعاليٰ جو فضل ۽ عطا تمام وسيع آهي — هو بيحد ڏيندڙ ۽ سخي آهي، سندس خزاني ۾ ڪا به کوٽ ناهي. هو هر شيءِ کان واقف آهي، ڄاڻي ٿو ته ڪير ان وڌيڪ ثواب جو حقدار آهي ۽ ڪنهن جي نيت ۾ ڪيتري سچائي ۽ خلوص آهي.

فائدا ۽ سبق:

الله جي راهه ۾ خرچ ڪرڻ جي بيحد فضيلت: هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته الله جي راهه ۾ خرچ ڪيل هڪ هڪ پئسو ۽ هڪ هڪ شيءِ ضايع نٿي ٿئي، بلڪه الله تعاليٰ ان کي ست سؤ ڀيرا وڌائي ٿو ۽ ان کان به وڌيڪ عطا فرمائي ٿو. اهو الله جي بيحد ڪرم ۽ سخاوت جو مظاهرو آهي.
نيڪيءَ جي ترغيب: هي آيت اسان کي همٿائي ٿي ته اسان پنهنجي مال ۾ ڪنجوسي نه ڪريون، بلڪه دل کولي الله جي راهه ۾ خرچ ڪريون. جيترو وڌيڪ خرچ ڪنداسين، اوترو وڌيڪ اجر ۽ ثواب ملنداسين.
نيت ۽ اخلاص جي اهميت: الله تعاليٰ جو وڌيڪ ثواب ڏيڻ ان ڳالهه تي منحصر آهي ته خرچ ڪرڻ واري جي نيت ڪيتري پاڪ ۽ خلوص ڪيترو سچو آهي. اهو ئي سبب آهي جو الله تعاليٰ "عليم" آهي — يعني هر دل جي ڳالهہ کان ڄاڻندڙ آهي.
الله جي وسيع فضل تي ڀروسو: الله تعاليٰ "واسع" آهي — يعني سندس عطا ۽ فضل جي ڪا به حد ناهي. اسان کي گھرجي ته اسان سندس فضل تي ڀروسو رکون ۽ نيڪين ۾ ڪا به ڪوتاهي نه ڪريون.
اسلام جي سخاوت ۽ فياضيءَ جو درس: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسلام هڪ اهڙو دين آهي جيڪو سخاوت، فياضي ۽ ٻين جي مدد ڪرڻ جي ترغيب ڏئي ٿو. اهڙو دين يقيناً الله جو پسنديده دين آهي، ۽ اسان کي ان تي فخر ۽ خوشي محسوس ڪرڻ گھرجي.

📜 آيت 259-263 — سوره بقرہ

259أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْيِي هَٰذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَانظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ ۖ وَانظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

يا اِنھيءَ طرح اُنھي (پيغمبر) کي (ڏٺئي ڇا؟) جو ھڪ ڳوٺ وٽان ھن حالت ۾ لنگھيو جو اُھو پنھنجي ڇتين سوڌو ڊٺل ھو، (ڏسي ڪري) چيائين ته ھن کي الله ڪھڙي طرح سندس ڦٽڻ کانپوءِ وسائيندو، پوءِ الله کيس سؤ ورھيه ماريو وري کيس (جياري) کڙو ڪيائين، الله چيو ته ڪيترو رھينءِ؟ چيائين ته ھڪ ڏينھن يا ڪجھ پھر دير ڪئي اٿم، الله چيو ته بلڪ سؤ ورھيه دير ڪئي اٿيئي پوءِ پنھنجي طعام ۽ پاڻيءَ ڏانھن نھار جو اُھو نه سينواريو آھي، ۽ پنھنجي (مئل) گڏھ ڏانھن نھار (ته جياري توکي ڏيکاريون) ۽ (اِھو ھِن لاءِ ڪيوسين) ته توکي ماڻھن لاءِ نشاني ڪريون ۽ (ھاڻي گڏھ جي) ھڏن ڏانھن ڏس ته کين ڪئن چوريون ٿا وري اُنھن (ھڏن) کي گوشت پھرايون ٿا. پوءِ جنھن مھل ان تي (اِھو حال) پڌرو ٿيو (تڏھن) چيائين ته ڄاڻان ٿو ته الله سڀ ڪنھن شيءِ تي وس وارو آھي.

260وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

۽ (ياد ڪر) جڏھن ابراھيم چيو ته اي مُنھنجا پالڻھار مون کي ڏيکار ته ڪھڙي طرح مئلن کي جياريندو آھين، (الله) چيو ته نه ٿو وسھين ڇا؟ (ابراھيم) چيو ته ھائو (وسھان ٿو) پر ھن لاءِ ته منھنجي دل کي تسلّىٰ ٿئي. (الله) چيو ته چار پکي وٺ پوءِ کين پاڻ وٽ ذرا ذرا ڪر پوءِ منجھانئن ڪو ڀاڱو ھر ھڪ جبل تي رک وري کين سڏ ته توڏانھن ڊوڙندا ايندا، ۽ ڄاڻ ته الله غالب حڪمت وارو آھي.

261مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

262الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

جيڪي (ماڻھو) پنھنجو مال الله جي واٽ ۾ خرچيندا آھن وري پنھنجي ڏيڻ پٺيان نڪي ٿورو رکندا آھن ۽ نڪي ايذائيندا آھن تن لاءِ سندن پالڻھار وٽ سندن ثواب آھي، ۽ نڪي کين ڪو ڀؤ آھي ۽ نڪي اُھي غمگين رھندا.

263۞ قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى ۗ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ

مِٺو ڳالھائڻ ۽ معاف ڪرڻ اُنھيءَ خيرات کان ڀَلو آھي جنھن جي پٺيان ايذاءُ ھُجي، ۽ الله بي پرواہ بُردبار آھي.

→ آيت 260 📖 بقرہ آيت 262 ←

بقرہقرآن فهرست

286آيت

MedinanRevelation

261آيت

ترجمو — بقرہ 261

سوره بقرہ آيت 261 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جيڪي (ماڻھو) پنھنجا مال الله جي واٽ ۾ خرچيندا آھن…

سوره آيت 261/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 259–263. سنڌيءَ ۾: اردو.