Soera Al-Baqarah — Vers 37

Woordverklaringen:

• تَلَقَّى (telakka): Het ontvangen en aanvaarden met begrip en oprechtheid.
• كَلِمَاتٍ (kalimaat): Woorden van smeekbede en berouw die Allah Adam inspireerde.
• فَتَابَ عَلَيْهِ (fataaba 'alayh): Allah aanvaardde zijn berouw en vergaf hem.

Uitleg van de vers:

Nadat Adam (vrede zij met hem) zich realiseerde dat hij een fout had begaan door van de verboden boom te eten, schonk Allah hem uit Zijn oneindige barmhartigheid speciale woorden in. Deze woorden waren een vorm van smeekbede en berouw, namelijk: "Onze Heer, wij hebben onszelf onrecht aangedaan, en als U ons niet vergeeft en ons niet genadig bent, dan behoren wij zeker tot de verliezers" (Soerat al-A'raaf: 23). Adam nam deze woorden met oprechtheid en toewijding aan, en richtte zich hiermee tot zijn Heer. Allah aanvaardde zijn berouw en vergaf hem zijn zonde. Dit toont ons de geweldige barmhartigheid van Allah: Hij is Degene Die het berouw van Zijn dienaren aanvaardt en hen vergeeft, en Hij is de Meest Barmhartige jegens hen.

Lessen en aansporing:

Deze vers leert ons een prachtige les over de deur van berouw die altijd openstaat. Zelfs een profeet zoals Adam maakte een fout, maar zijn onmiddellijke reactie was niet om te vluchten of te ontkennen, maar om zich nederig tot Allah te wenden met oprechte smeekbeden. Dit laat ons zien dat niemand volmaakt is, maar dat de grootste overwinning ligt in het erkennen van onze fouten en het zoeken van vergeving bij Allah. Allah is de "Tawwaab" — Degene die voortdurend berouw aanvaardt — en de "Raheem" — de meest Barmhartige. Welke zonde je ook hebt begaan, hoe groot ook, de deur van berouw staat wijd open. Haast je naar deze deur, want Allah wacht op jouw terugkeer met open armen van genade.