ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 37

ความหมายของคำที่ควรทราบ:

• فَتَلَقَّى หมายถึง การรับด้วยความตั้งใจและเข้าใจ กล่าวคือ อาดัมได้รับถ้อยคำเหล่านั้นด้วยความเต็มใจและนำไปปฏิบัติ
• كَلِمَاتٍ หมายถึง ถ้อยคำที่อัลลอฮ์ทรงดลใจให้แก่อาดัมเพื่อใช้กล่าวขออภัยโทษ
• فَتَابَ عَلَيْهِ หมายถึง อัลลอฮ์ทรงอภัยโทษให้แก่เขา และทรงยอมรับการกลับเนื้อกลับตัวของเขา

คำอธิบายโดยรวม:

หลังจากที่อาดัมและฮาวาได้ละเมิดคำสั่งของอัลลอฮ์ด้วยการกินผลไม้จากต้นไม้ที่ถูกห้าม จนทำให้ทั้งสองต้องออกจากสวรรค์ อาดัมก็ได้รับถ้อยคำจากพระเจ้าของเขา ซึ่งเป็นถ้อยคำที่อัลลอฮ์ทรงดลใจให้แก่เขา เพื่อใช้เป็นบทขออภัยโทษและการกลับเนื้อกลับตัว ถ้อยคำดังกล่าวคือคำกล่าวที่ปรากฏในอีกโองการหนึ่งว่า “โอ้พระเจ้าของเรา พวกเราได้อธรรมแก่ตัวเราเอง และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยโทษแก่เรา และไม่ทรงเมตตาแก่เรา แน่นอนเราจะต้องอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน” (อัลอะอ์รอฟ: 23) เมื่ออาดัมกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ด้วยความสำนึกผิดอย่างแท้จริง อัลลอฮ์ก็ทรงอภัยโทษให้แก่เขา และทรงยอมรับการกลับตัวของเขา แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงยอมรับการกลับเนื้อกลับตัวของปวงบ่าวผู้สำนึกผิด และทรงเมตตาต่อพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การสำนึกผิดและการกลับตัวต่ออัลลอฮ์เป็นหนทางสู่การอภัยโทษ ไม่ว่าความผิดนั้นจะใหญ่เพียงใดก็ตาม
2. อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงเมตตาเสมอ พระองค์ไม่ทรงปิดประตูแห่งการอภัยโทษต่อปวงบ่าวของพระองค์
3. การดลใจให้อาดัมรู้จักถ้อยคำขออภัยโทษ แสดงให้เห็นว่าอัลลอฮ์ทรงสอนวิธีกลับตัวแก่บ่าวของพระองค์ด้วยความรักและความเมตตา
4. การยอมรับผิดและไม่แก้ตัวเป็นคุณธรรมที่ควรปฏิบัติ เมื่อทำผิดก็ต้องรีบกลับตัวทันทีโดยไม่ลังเล
5. บทเรียนนี้สอนให้เรารู้ว่าความหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ไม่ควรหมดสิ้น แม้จะตกอยู่ในความผิดพลาดก็ตาม