Аль-Бакара сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَتَلَقَّى – кабул итте, аңлап һәм фикерләп алды.
• كَلِمَاتٍ – сүзләр, ягъни Адәмгә өйрәтелгән тәүбә кәлимәләре.
• فَتَابَ عَلَيْهِ – Аның тәүбәсен кабул итте, гафу итте.
• التَّوَّابُ – тәүбәне кабул итүче (бик күп тәүбә кабул итүче).
• الرَّحِيمُ – бик рәхимле, мәрхәмәтле.

Аять тәфсире:

Адәм галәйһиссәлам хата эшләгәннән соң, Раббысы аңа тәүбә кәлимәләрен өйрәтте һәм ул аларны кабул итте. Бу сүзләр – «Раббыбыз! Без үзебезгә золым кылдык, әгәр Син безне гафу итмәсәң һәм безгә рәхмәт кылмасаң, без, әлбәттә, зыян күрүчеләрдән булырбыз» дигән дога иде. Адәм бу сүзләрне чын йөрәктән, аңлап һәм тәүбә итеп әйтте. Шуннан соң Аллаһы Тәгалә аның тәүбәсен кабул итте һәм гафу итте. Чөнки Аллаһы Тәгалә – тәүбә итүче колларының тәүбәсен кабул итүче, аларга бик рәхимле һәм мәрхәмәтле. Бу – Аллаһының бөек шәфкате, Ул бәндәләренә тәүбә юлын өйрәтеп, аларны гафу итәргә әзер.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше хата эшләсә дә, өмет өзмәскә тиеш, чөнки Аллаһы тәүбә капкасын һәрвакыт ачык тота.
• Тәүбәнең дөрес булуы өчен, аны чын йөрәктән, аңлап һәм Аллаһыдан ярлыкау сорап эшләргә кирәк.
• Аллаһы Тәгалә бәндәләренә тәүбә кәлимәләрен өйрәтеп, аларның тәүбәсен кабул итәчәген күрсәтә – бу Аның чиксез рәхмәтеннән.
• Бу аять мөселманнарга өмет бирә: гөнаһлар зур булса да, ихлас тәүбә белән Аллаһыга кайтсаң, Ул гафу итәчәк.