Surja El-Bekare — Ajet 46

Kuptimi i fjalëve:

• يَظُنُّونَ – këtu do të thotë: janë të bindur dhe të sigurt (jo dyshim), sepse në gjuhën arabe kjo fjalë ndonjëherë vjen me kuptimin e bindjes së plotë.
• مُلاَقُو رَبِّهِمْ – ata që do të takojnë Zotin e tyre (pas vdekjes).
• رَاجِعُونَ – ata që do të kthehen tek Ai (në Ditën e Gjykimit).

Tefsiri i ajetit:

Ajeti flet për besimtarët e sinqertë, të cilët janë të bindur me zemër të plotë se do ta takojnë Zotin e tyre pas vdekjes dhe se do të kthehen tek Ai në Ditën e Gjykimit për llogari dhe shpërblim. Kjo bindje nuk është thjesht një shpresë e kotë, por një besim i thellë që i bën ata të jetojnë me përgjegjësi, duke e ditur se çdo vepër e tyre do të shihet dhe do të gjykohet. Ata e dinë se jeta e kësaj bote nuk është fundi, por një udhëtim drejt takimit me Zotin, ku do të shpërblehen për të mirat dhe do të llogariten për të këqijat. Ky takim përfshin edhe shikimin e Zotit në Xhennet, gjë që është nderi më i madh për besimtarët.

Përfitimet nga ajeti:

1. Besimi në takimin me Zotin dhe në ringjalljen pas vdekjes është një nga shtyllat e imanit që i jep kuptim jetës dhe e bën njeriun të jetojë me qëllim të lartë.
2. Bindja se do të kthehemi tek Zoti na bën të kujdesshëm në veprimet tona, sepse e dimë se asgjë nuk humb – çdo e mirë dhe çdo e keqe do të shpërblehet.
3. Kjo bindje na mbush zemrat me shpresë dhe qetësi, sepse e dimë se vuajtjet e kësaj bote janë të përkohshme dhe se te Zoti është shpërblimi i madh.
4. Ajeti na mëson se besimi i vërtetë nuk është vetëm me gojë, por bindje e zemrës që reflektohet në vepra dhe në jetën e përditshme.
5. Takimi me Zotin dhe shikimi i Tij në Xhennet është shpërblimi më i madh që i pret besimtarët, gjë që na bën të përpiqemi për ta fituar këtë nder.