سورت بقره — آیت 52

د کلمو معناګانې:

• عَفَوْنَا: موږ معاف کړل، بخښنه وکړه.
• مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ: له دې وروسته (یعنې له هغې لویې ګناه وروسته چې د سرو زرو سخي عبادت وه).
• لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ: د دې لپاره چې تاسو شکر وباسئ.

تفسیر:

له هغې وروسته چې بني اسرائيلو د سرو زرو سخي (گوساله) عبادت وکړ او په دې توګه يې له الله تعالی سره په ښکاره توګه کفر وکړ، الله تعالی د هغوی پر توبه او پښېمانۍ رحم وکړ او د هغوی دغه ستره ګناه يې معاف کړه. دا معافي د هغوی د توبې له امله وه، نه دا چې الله تعالی د ګناه په اړه غافل وي. الله تعالی دوی ته دا فرصت ورکړ چې بيا خپل ژوند سم کړي او د هغه نعمتونو شکر وباسي چې ورته ورکړل شوي وو، لکه د بحر څخه ژغورل، من او سلوى (ځمکنۍ خواړه او مړه مرغان) او داسې نور نعمتونه. د "لَعَلَّ" کلمه دلته د امید او هڅونې په معنا ده، يعنې الله تعالی دوی ته د شکر کولو لپاره زمينه برابره کړه، خو دا د دوی په خپل اختيار پورې اړه لري چې شکر وباسي که نه.

فايدې:

1. الله تعالی ډېر بخښونکی او رحم کوونکی دی؛ هغه د خپلو بندګانو توبه قبلوي، حتی که ګناه يې ډېره ستره وي، لکه د بني اسرائيلو کفر.
2. توبه د ګناه د بخښنې سبب ګرځي؛ کله چې بنده په رښتيا له ګناه توبه وباسي، الله تعالی يې ګناه معاف کوي.
3. د الله تعالی نعمتونه ډېر دي، او پر موږ لازمه ده چې د هغه شکر وباسو، ځکه چې شکر د نورو نعمتونو د زياتوالي سبب ګرځي.
4. الله تعالی د خپلو بندګانو د هدايت او سمون لپاره تل فرصتونه برابروي، او نه غواړي چې بنده يې په ګناه کې ډوب پاتې شي.
5. د نعمتونو شکر دا دی چې د الله تعالی نافرماني ونه کړو او د هغه په اطاعت کې ژوند وکړو.