ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 52

የቃላት ፍቺዎች፡-

• ثُمَّ عَفَوْنَا፡- ከዚያም ይቅር አልን፣ ኃጢአታችሁን ሰረዝን።
• مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ፡- ከዚያ ነገር በኋላ (ወይም ከዚያ የወይፈልን አምልኮ በኋላ)።
• لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ፡- እንድታመሰግኑ (አላህን) ዘንድ።

የአንቀጽ ተፍሲር (ማብራሪያ)፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ ለተውራት ሕዝቦች (የእስራኤል ልጆች) ይህን ታላቅ ጸጋውን ያስታውሳቸዋል፡- ከወይፈሉ አምልኮና ከዚያ ከፍተኛ ኃጢአት በኋላ፣ ሙሳ ለእነርሱ ጸሎት ካደረገላቸውና ንስሐ ከገቡ በኋላ፣ አላህ ከችሮታውና ከምሕረቱ የተነሳ ይቅርታ አደረገላቸው፣ ኃጢአታቸውን ሰረዘላቸው፣ በዚያም ኃጢአት አላጠፋቸውም። ይህ የሆነው አላህ ለእነርሱ ያለውን ታላቅ ችሮታና ምሕረት እንዲያውቁ፣ የአላህን ጸጋዎች በማስታወስና በመታዘዝ እንዲያመሰግኑት፣ ከኃጢአትና ከእንቢተኝነት እንዲርቁ ነው። ስለዚህ የአላህ ይቅርታ ከንስሐ ጋር ተያይዞ ነው እንጂ በኃጢአት ላይ መቀጠል አይደለም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ምሕረት ሰፊ ነው፤ ባሪያው ንስሐ ከገባ አላህ ይቅር ይለዋል፣ ምንም እንኳን ኃጢአቱ ትልቅ ቢሆንም።
2. ንስሐ (ተውባ) የአላህን ይቅርታ ለማግኘት ትልቅ ምክንያት ነው፤ አላህ የሚወደው ንስሐ ገቢዎችን ነው።
3. የአላህ ጸጋዎችን ማስታወስ እና ማመስገን የእምነት ምልክት ነው፤ አላህ ጸጋውን የሚሰጠው እኛ እንድናመሰግነውና በታዛዥነት እንድንኖር ነው።
4. አላህ በባሪያዎቹ ላይ ቸር ነው፤ በፈተና ወቅት ከመጥፋት ያድናል፣ ከኃጢአት በኋላ ይቅርታን ይሰጣል።
5. የአላህን ጸጋ ማመስገን ማለት ከዚያ ጸጋ በኋላ አላህን አለመታዘዝ ማለት አይደለም፤ እውነተኛ ምስጋና አላህን በመታዘዝና ከእርሱ ትዕዛዝ በመራቅ ነው።