Surja El-Bekare — Ajet 57

Kuptimet e fjalëve:

• El-Gamâm (الْغَمَامَ): Reja që të bën hije, e cila i mbronte ata nga vapa e diellit.
• El-Menn (الْمَنَّ): Një ushqim i ëmbël si mjalti, që zbriste nga qielli.
• Es-Selvâ (السَّلْوَىٰ): Një zog i vogël si thëllëza (shkurtëza), me mish të shijshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar iu kujton bijve të Izraelit dhuntitë e Tij ndaj tyre, kur ata endeshin në shkretëtirë (në Tih) pas daljes nga Egjipti. Ai ua bëri hije me re që t’i mbronte nga vapa e diellit përvëlues, dhe u zbriti atyre “Menn” – një ushqim i ëmbël si mjalti, dhe “Selvâ” – zogj të vegjël me mish të shijshëm. Atyre iu tha: “Hani nga ushqimet e pastra dhe të lejuara që ju kemi dhënë.” Por ata nuk e falënderuan Allahun siç duhej dhe e kundërshtuan urdhrin e Tij. Ata nuk i bënë asnjë dëm Allahut me mosmirënjohjen e tyre, sepse Allahu është i pasur dhe nuk ka nevojë për askënd, por dëmi i mosmirënjohjes së tyre u kthehej vetëm atyre, sepse ata e privuan veten nga shpërblimi dhe e ekspozuan veten ndaj dënimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mirësia e Allahut ndaj robërve të Tij: Ky ajet tregon se Allahu kujdeset për robërit e Tij edhe në kushtet më të vështira, duke u siguruar atyre ushqim, pije dhe mbrojtje nga elementet natyrore – një dëshmi e mëshirës së Tij të pakufishme.
2. Rëndësia e falënderimit për dhuntitë: Allahu na mëson se çdo dhunti kërkon falënderim dhe mirënjohje. Mosmirënjohja ndaj dhuntive të Allahut nuk i dëmton Atij, por i dëmton vetë njeriut, duke e humbur atë nga shpërblimi i madh.
3. Drejtësia e Allahut: Allahu nuk i dëmton robërit e Tij, por ata vetë e dëmtojnë veten me veprat e tyre të këqija. Kjo na mëson se çdo pasojë negative që pësojmë është rezultat i veprimeve tona, jo padrejtësi nga Allahu.
4. Durimi dhe prova: Jeta në këtë botë është provë, dhe Allahu i provon robërit e Tij me dhunti e vështirësi për të parë se kush është mirënjohës dhe kush jo. Ky ajet na nxit të jemi të durueshëm dhe mirënjohës në çdo gjendje.