Sura Al-Bakara — Werset 92

Znaczenie słów:

• بِالْبَيِّنَاتِ – z jasnymi dowodami i oczywistymi cudami (mu’dżizat).
• اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ – uczyniliście cielca (bożkiem) i zaczęliście go czcić.
• مِن بَعْدِهِ – po tym, jak Mojżesz udał się na spotkanie z Panem (na górę Synaj).
• وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ – będąc niesprawiedliwymi względem samych siebie przez bałwochwalstwo.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah przypomina synom Izraela o Jego wielkich łaskach oraz o ich niewdzięczności. Wysłannik Allaha, Mojżesz (pokój z nim), przyszedł do nich z niepodważalnymi dowodami i cudami, które potwierdzały prawdziwość jego posłannictwa. Wśród tych znaków były: potop, szarańcza, wszy, żaby, krew, rozstąpienie się morza, laska zamieniająca się w węża, biała ręka oraz inne cuda, o których wspomina Koran. Te wydarzenia były wyraźnym świadectwem, że Mojżesz jest prawdziwym prorokiem Allaha.

Mimo to, gdy Mojżesz oddalił się na umówione spotkanie ze swoim Panem, aby otrzymać Torę, lud ten popadł w straszliwy błąd. Zaczęli czcić cielca, którego wykonali z biżuterii i ozdób, za namową Samarytanina. Było to rażące przekroczenie granic wyznaczonych przez Allaha i zaprzeczenie wszystkim wcześniejszym dowodom. Ich czyn był niesprawiedliwością wobec nich samych, ponieważ dobrowolnie wybrali bałwochwalstwo zamiast czci Jedynego Boga, który wyprowadził ich z niewoli egipskiej i obdarzył niezliczonymi dobrodziejstwami.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Wielkość cierpliwości Allaha – Bóg pokazuje, że nawet po tak wielkich błędach i grzechach, nie zamyka drogi do skruchy i przebaczenia. Przypomina im o błędach, aby się opamiętali i wrócili na właściwą drogę.
2. Niebezpieczeństwo podążania za namową szatana i złych doradców – Lud Izraela uległ podszeptom Samarytanina, który wykorzystał ich słabość duchową. To uczy nas, abyśmy byli czujni wobec tych, którzy odciągają nas od prawdy.
3. Wdzięczność za łaski Allaha – Człowiek powinien pamiętać o dobrodziejstwach Boga i nie zapominać ich w chwilach próby. Niewdzięczność prowadzi do upadku i oddalenia od Boga.
4. Cuda i dowody nie wystarczą, jeśli serce jest chore – Mimo że widzieli niezwykłe znaki, ich serca pozostały twarde. To pokazuje, że wiara nie opiera się wyłącznie na cudach, ale na szczerym oddaniu i pokorze wobec Allaha.
5. Unikanie pośpiechu w sprawach religii – Lud nie doczekał powrotu Mojżesza i szybko popadł w błąd. Wierzący powinien być cierpliwy i wytrwały w oczekiwaniu na jasne wskazówki, a nie ulegać emocjom i pokusom.
6. Sprawiedliwość wobec samego siebie – Grzech jest niesprawiedliwością wobec własnej duszy, ponieważ oddala człowieka od źródła szczęścia i spokoju, jakim jest bliskość Allaha.