Sura Al-Bakara — Werset 93

Znaczenie wybranych słów:

• At-Tur – góra Synaj, nad którą Bóg uniósł górę nad głowami synów Izraela jako znak i ostrzeżenie.
• Ushribu – dosłownie „napojeni zostali”, co oznacza, że miłość do cielca przeniknęła ich serca i wniknęła w nie głęboko, jak woda wsiąka w ziemię.
• Bi-quwwah – z powagą, stanowczością i zaangażowaniem, czyli z pełnym oddaniem i posłuszeństwem.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg przypomina synom Izraela o chwili, gdy zawarł z nimi przymierze, że będą postępować według Tory i słuchać proroka Mojżesza (niech pokój będzie z nim). Gdy złamali to przymierze, Bóg uniósł nad nimi górę Synaj jako groźbę i powiedział: „Przyjmijcie to, co wam daliśmy, z całą powagą i słuchajcie z uległością, a jeśli nie – góra spadnie na was”. Wtedy oni odpowiedzieli językami: „Słyszeliśmy”, ale w sercach powiedzieli: „Nie będziemy posłuszni”. Ich serca były już przepełnione miłością do cielca, którego uczynili bożkiem, a to z powodu ich uporczywego niewierzenia. Bóg nakazuje Prorokowi (niech pokój i błogosławieństwo będą z nim), aby im powiedział: „Jakże złe jest to, do czego wzywa was wasza wiara – jeśli rzeczywiście jesteście wierzącymi – skoro nakazuje wam oddawać cześć cielcowi zamiast Bogu?”. Prawdziwa wiara nie może współistnieć z takim bałwochwalstwem, a ich twierdzenie o wierze jest fałszywe.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wierność przymierzu z Bogiem – werset uczy, że zobowiązania wobec Boga należy traktować poważnie i dotrzymywać ich, gdyż Bóg przypomina o nich i rozlicza z nich.
2. Posłuszeństwo płynie z serca – sama deklaracja słowna nie wystarczy; wiara musi być zgodna z czynami i wypływać z czystego serca.
3. Ostrzeżenie przed naśladownictwem w błędzie – historia synów Izraela pokazuje, jak upór i przywiązanie do grzechu mogą zatwardzić serce, aż człowiek zacznie uważać zło za dobro.
4. Prawdziwa wiara oczyszcza – islam uczy, że wiara autentyczna prowadzi do pokory, posłuszeństwa i oddania Bogu, a nie do wynoszenia się i buntu.
5. Łaskawość Boga mimo błędów – Bóg w tym wersecie nie pozostawia człowieka bez napomnienia; przypomina, ostrzega i wzywa do refleksji, co jest dowodem Jego miłosierdzia.