Surja Ta Ha — Ajet 113

Kuptimet e fjalëve:

• “Ve’id” (الْوَعِيدِ): Kërcënim, paralajmërim për dënim dhe ndëshkim.
• “Jetteku” (يَتَّقُونَ): Të ruhen nga gjynahet dhe të kenë frikë nga Allahu.
• “Dhikr” (ذِكْرًا): Këshillë, përkujtim dhe përvojë që zgjon mendjen.

Tefsiri i Ajetit:

Ashtu siç i kemi zbritur popujve të mëparshëm librat me gjuhën e tyre, këtë Kuran e zbritëm në gjuhën arabe të qartë, në mënyrë që populli arab ta kuptojë atë pa pengesa. Në të kemi përsëritur lloje të ndryshme kërcënimesh dhe paralajmërimesh për dënim, duke ua tërhequr vëmendjen atyre që janë kokëfortë dhe jobesimtarë, që të largohen nga e keqja dhe t’i frikësohen Allahut. Ose që ky Kuran të bëhet shkak për t’u zgjuar nga pakujdesia, duke iu kthyer mendjes dhe duke marrë mësim nga shembujt e popujve të shkuar që u shkatërruan për shkak të mosbindjes së tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Urtësia e zbritjes së Kuranit në gjuhën arabe është që ai të kuptohet nga njerëzit dhe të jetë argument kundër tyre, sepse Allahu nuk dërgon asnjë të dërguar veçse me gjuhën e popullit të tij.
2. Përsëritja e kërcënimeve dhe paralajmërimeve në Kuran është mëshirë nga Allahu, sepse njeriu është i harrueshëm dhe ka nevojë për përkujtues të vazhdueshëm që ta mbajnë zgjuar ndërgjegjen e tij.
3. Kuranit i ka dy efekte te njerëzit: ose e bën njeriun të ruhet nga gjynahet dhe të ketë frikë nga Allahu, ose të paktën i zgjon mendjen dhe e bën të mendojë, gjë që është fillimi i rrugës së drejtë.
4. Ky ajet na mëson se Kuranin duhet ta lexojmë me mendim dhe reflektim, sepse çdo përsëritje e tij sjell dobi të re për zemrën dhe mendjen.