Suurah Taa-Haa — Aayad 113

Macnaha Erayada:

• صَرَّفْنَا: Waxaan ku kala duwannay, ku celcelinnay, oo faahfaahinnay.
• الْوَعِيدِ: Cigabta iyo hanjabaadda ku timaadda kuwa caasiya.
• يَتَّقُونَ: Waxay ka dhawrsadaan xumaha iyo dembiyada.
• ذِكْرًا: Waano, fikir, iyo xusuus lagu waana qaato.

Tafsiirka:

Sidaan ugu soo dejinay kuwii hore ee ummadihii tagay qisooyin iyo waanooyin, sida oo kale waxaan ugu soo dejinay Nabiga ﷺ Qur'aankan oo ah Kitaab sharaf leh, isagoo ku soo degay afka Carabiga ee cad, si ay u fahmaan macnihiisa iyo hadafkiisa. Waxaana ku kala duwannay oo ku celcelinnay dhexdiisa noocyo kala duwan oo hanjabaad iyo digtooni ah, si ay uga dhawrsadaan ciqaabta Eebe, ama uu uga dhalo Qur'aankani waano iyo xusuus ay ku waana qaataan, isla markaana ay ku ekaadaan kuwii hore oo Eebe ku halaagay markay beeniyeen rasuulladooda. Haddaba, ama waxay ku dhawrsadaan xumaha, ama waxay ku helaan waano ay ku toosaan.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Wejiga Ilaahay ee naxariista: Aayaddu waxay muujinaysaa in Eebe uu u soo dejiyey Qur'aanka afka Carabiga si dadku ay u fahmaan, taasoo muujinaysa naxariistiisa iyo daryeelkiisa ayuu u hayo dadka.
2. Qur'aanku waa isha waanka: Qur'aanku waa kitaabka kaliya ee nolosha dadka hagaajiya, waxaana lagu celceliyey hanjabaadka iyo waanada si loo xoojiyo iimaanka iyo cabsida Eebe.
3. Dhawrsoodka iyo toosnaanta: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa mu'uminka inuu ka dhawrsado xumaha, isla markaana uu Qur'aanka ka helo waano noloshiisa ku toosnaado.
4. Qur'aanku waa xusuus iyo waano: Mid kasta oo akhriya ama maqla Qur'aanka, wuxuu helayaa xusuus iyo waano, hadduu yahay mid dhawrsada ama mid doonaya inuu tooso.
5. Qur'aanku waa habka nolosha: Aayaddu waxay muujinaysaa in Qur'aanku yahay habka nolosha ee ugu fiican, kaasoo dadka u hanuuninaya jidka toosan, isla markaana uga digaya jidka xun.