سوره طه — آیه 113

معانی کلمات:

• «صَرَّفْنَا»: گوناگون و متنوع بیان کردیم، تکرار کردیم با اسلوبهای مختلف.
• «الْوَعِیدِ»: تهدید و بیم دادن از عذاب الهی.
• «یَتَّقُونَ»: پرهیزگاری کنند و از گناهان دوری نمایند.
• «ذِکْرًا»: پند و یادآوری و بیداری دل.

تفسیر آیه:

همانگونه که در این سوره و دیگر سورهها، داستانهای پیشینیان را بیان کردیم و اهل ایمان را به کارهای نیک ترغیب نمودیم و کافران را از اصرار بر گناه و کفرشان برحذر داشتیم، این قرآن را نیز به زبان عربی روشن و فصیح نازل کردیم تا آن را بهخوبی بفهمند و درک کنند. در این قرآن، انواع تهدیدها و بیمها را به شکلهای گوناگون و مکرر بیان کردیم؛ گاهی با داستان، گاهی با مثال، گاهی با بیان عاقبت بد گناهکاران و هلاکت اقوام پیشین. هدف از این تنوع و تکرار، آن است که مردم از عذاب الهی بترسند و تقوا پیشه کنند، یا دستکم این قرآن برای آنان مایه پند و بیداری شود و به یادآوری و عبرت گرفتند از سرنوشت شوم کسانی که پیش از آنان بودند و به آیات الهی پشت کردند. پس این قرآن نه تنها برای هدایت و پند است، بلکه وسیلهای برای نجات از عذاب و رسیدن به رستگاری است.

فواید و پیامهای آیه:

• قرآن به زبان عربی نازل شده تا برای مخاطبان اولیه خود کاملاً قابل فهم باشد و این خود نشانهای از رحمت الهی است که پیامش را به زبانی که مردم میفهمند فرستاده است.
• تکرار تهدیدها و بیمها در قرآن، نشانه محبت خداوند به بندگان است؛ چرا که نمیخواهد کسی بدون آگاهی و هشدار گرفتار عذاب شود.
• هدف نهایی از بیان وعیدها، اصلاح و تربیت انسان است؛ نه صرفاً ترساندن، بلکه ایجاد تقوا و بیداری دل.
• قرآن برای هر قلبی که آماده پذیرش حق باشد، پند و یادآوری است و هیچکس از هدایت آن محروم نمیماند، اگر اراده خیر داشته باشد.
• این آیه ما را به شکرگزاری از نعمت بزرگ قرآن دعوت میکند و میآموزد که باید با تدبر و تفکر در آیات آن، از تهدیدها و وعدههایش درس بگیریم و زندگی خود را بر اساس آن سامان دهیم.