Sura Ta Ha — Werset 115

Znaczenie słów:

• ʿAhidnā – nakazaliśmy, zobowiązaliśmy, przekazaliśmy polecenie.
• Fanasija – zapomniał, zaniedbał, pominął.
• ʿAzman – stanowczość, mocna wola, wytrwałość w postanowieniu, cierpliwość w powstrzymywaniu się od tego, co zakazane.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Zaprawdę, My nakazaliśmy Adamowi – jeszcze przed tym wydarzeniem – aby nie jadł z drzewa, i wyjaśniliśmy mu, że szatan jest jego wrogiem i wrogiem jego żony, i że może go wyprowadzić z Raju, sprowadzając na niego trud i cierpienie. Lecz Adam zapomniał o tym nakazie, uległ podszeptom szatana i zjadł z drzewa. Nie wykazał przy tym wystarczającej stanowczości i mocy woli, która pozwoliłaby mu się powstrzymać i dochować danego polecenia. Nie oznacza to jednak, że Adam był nieposłuszny z premedytacją – było to zapomnienie i słabość natury ludzkiej, za co Bóg przyjął jego skruchę i przebaczył mu, wybierając go i prowadząc drogą prostą.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje nam, że nawet prorocy – najlepsi z ludzi – mogą ulec zapomnieniu i popełnić błąd, ale ich wielkość polega na tym, że natychmiast wracają do Boga z pokorą i skruchą. To uczy nas, że nikt nie jest doskonały, a kluczem do sukcesu jest szczera skrucha, a nie upór w błędzie.
2. Dowiadujemy się, że szatan jest odwiecznym wrogiem człowieka – od czasów Adama aż do Dnia Sądu. Jego celem jest sprowadzenie nas z drogi prostej, dlatego powinniśmy być czujni i nie ufać jego podszeptom, szukając schronienia u Boga.
3. Werset podkreśla znaczenie mocy woli i stanowczości w trzymaniu się nakazów Boga. Słabość woli i uleganie chwilowym zachciankom prowadzą do błędów, dlatego muzułmanin powinien wzmacniać swoją determinację poprzez modlitwę, pamięć o Bogu i towarzystwo ludzi prawych.
4. Bóg nie pozostawił Adama bez pomocy po jego błędzie – natychmiast objawił mu słowa skruchy i przyjął jego pokutę. To najpiękniejsza wiadomość dla każdego grzesznika: drzwi przebaczenia są zawsze otwarte, a miłosierdzie Boga przewyższa Jego gniew. Nie ma grzechu, którego Bóg nie mógłby przebaczyć, jeśli szczerze się do Niego zwrócimy.
5. Historia Adama uczy nas pokory – nie powinniśmy być zbyt pewni siebie ani lekceważyć ostrzeżeń Boga, nawet jeśli czujemy się silni w wierze. Najlepszą ochroną jest ciągła prośba o wytrwałość i oddanie się Bogu we wszystkich sprawach.