طہ سۈرىسى — ئايەت 115

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە ئېھتىياجلىق سۆزلەر:

• عَهِدْنَا: ئەھد قىلدۇق، تاپشۇردۇق، ئەمر قىلدۇق.
• نَسِيَ: ئۇنتۇپ قالدى.
• عَزْمًا: قەتئىي ئىرادە، چىدام، بەل باغلاش.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىنسانىيەتنىڭ ئاتىسى ئادەم ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىدىن بىر پارچىنى بايان قىلىدۇ. ئاللاھ ئادەم ئەلەيھىسسالامغا جەننەتتە تۇرغان چاغدا بىر مەنئى قويغان ئىدى: ئۇنىڭغا مەلۇم بىر دەرەختىن يېمەسلىكنى بۇيرۇغان ۋە شەيتاننىڭ ئۆزىگە ۋە ئايالى ھەۋۋاغا دۈشمەن ئىكەنلىكىنى، ئۇنىڭ ئالداپ جەننەتتىن چىقىرىۋېتىشىدىن ھوشيار بولۇشنى ئەسكەرتكەن ئىدى.

كېيىن شەيتان ئۇنىڭغا ۋەسۋەسە قىلىپ، ئۇنى ئالداپ، ئادەم ئەلەيھىسسالام ئاللاھنىڭ بۇ تاپشۇرۇقىنى ئۇنتۇپ قالدى ۋە مەنئى قىلىنغان دەرەختىن يېدى. ئاللاھ تائالا ئۇنىڭدا بۇ تاپشۇرۇقنى ساقلاپ قېلىشقا يېتەرلىك قەتئىي ئىرادە ۋە چىدام تاپالمىدى.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت شۇكى: ئىنسان زاتىدا ئۇنتۇش ۋە ئاجىزلىق بار، شۇڭا ھەر ۋاقىت ئاللاھنىڭ ئەسكەرتمىلىرىنى ياددا ساقلاپ، شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىدىن ھوشيار بولۇشى كېرەك. ئاللاھ تائالا ئادەم ئەلەيھىسسالامنى ئۇنتۇغانلىقى ۋە چىدامسىزلىقى ئۈچۈن ئەپۇ قىلغان ۋە تەۋبەسىنى قوبۇل قىلغان. بۇ بىز ئۈچۈمۇ مەڭگۈلۈك ئۈمىد ۋە يېتەكچىدۇر: خاتالىق قىلغاندا تەۋبە قىلىپ ئاللاھقا يېنىش، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەسلىك لازىم. قۇرئان كەرىم بىزگە ئىبرەت ۋە ھىدايەت مەنبەسىدۇر، ئۇنىڭدىكى قىسسىلەرنى ئوقۇپ، ئۆزىمىزنى تۈزىتىشكە تىرىشايلى.