Сураи Та Ха Оят 40 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он гоҳ, ки хоҳарат мерафт ва мегуфт: «Мехоҳед шуморо ба…

Та Ха · 40/135

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Та Ха

إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُ ۖ فَرَجَعْنَاكَ إِلَىٰ أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍ يَا مُوسَىٰ ۝٤٠

🔤 Transliteration

Iz tamsheee ukhtuka fataqoolu hal adullukum `alaa mai yakfuluhoo faraja `naaka ilaaa ummika kai taqarra `ainuhaa wa laa tahzan; wa qatalta nafsan fanajjainaaka minal ghammi wa fatannaaka futoonaa; falabista sineena feee ahli Madyana summa ji`ta `alaa qadariny yaa Moosa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он гоҳ, ки хоҳарат мерафт ва мегуфт: «Мехоҳед шуморо ба касе, ки нигаҳдорияш кунад, роҳ бинамоям?» Мо туро назди модарат бозгардонидем, то чашмонаш равшан гардад ва ғам нахӯрад. Ва ту якеро бикуштӣ ва Мо аз ғам озодат кардем ва борҳо туро биёзмудем. Ва соле чанд миёни мардуми Мадйан зистӣ. Ва акнун, эй Мӯсо, дар ин ҳангом, ки тақдир карда будем, омадаӣ.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

تَمْشِي أُخْتُكَ: хоҳарат қадам мезад, яъне ҳамроҳи сандуқе, ки Мӯсоро дар он ба дарё андохта буданд, мерафт ва онро пайгирӣ мекард.
يَكْفُلُهُ: касе, ки ӯро сарпарастӣ кунад, шир диҳад ва тарбият намояд.
تَقَرَّ عَيْنُهَا: чашмаш равшан шавад, дилаш ором гирад ва шод гардад.
الْغَمِّ: андӯҳ, ғам ва хафагӣ.
فَتَنَّاكَ فُتُونًا: туро бо имтиҳонҳои гуногун озмудем ва санҷидем.
مَدْيَنَ: номи шаҳрест, ки дар он ҳазрати Шуайб (алайҳис-салом) зиндагӣ мекард.
عَلَىٰ قَدَرٍ: дар вақти муайян ва андозаи муқарраршуда, ки дар илми Худо муайян буд.

Тафсири оят:

Худованд ба Мӯсо (алайҳис-салом) хотиррасон мекунад, ки чӣ гуна неъматҳои Худро бар ӯ арзонӣ дошт. Вақте ки модараш ӯро ба дарё андохт, хоҳараш дар канори дарё қадам мезад ва сандуқро пайгирӣ мекард. Вақте ки одамони Фиръавн сандуқро ёфтанд ва кӯдакро аз он берун оварданд, ӯ ба ҳеҷ зани ширдиҳанда шир намехӯрд ва қабул намекард. Он гоҳ хоҳараш ба онҳо гуфт: оё шуморо ба хонаводае роҳнамоӣ кунам, ки ин кӯдакро сарпарастӣ кунад, шир диҳад ва тарбият намояд? Онҳо розӣ шуданд ва ин тадбир сабаб шуд, ки Мӯсо ба оғӯши модараш баргардад. Ин баргашт барои модараш мояи шодӣ ва оромии дил буд, то ки чашмаш равшан шавад ва дигар ба хотири фарзандаш ғамгин набошад.

Сипас Худованд ба Мӯсо хотиррасон мекунад, ки вай як марди қибтиро ба қатл расонд. Ин қатл аз рӯи хато ё дар ҳолати ғазаб рӯй дод. Мӯсо аз ин амал ба сахтӣ ғамгин ва тарсон шуд, ки мабодо Фиръавн ва қавми ӯ интиқом гиранд. Пас Худованд ӯро аз ин андӯҳ ва тарс наҷот дод ва аз дасти Фиръавн халосӣ бахшид. Худованд ӯро бори дигар бо озмоишҳои гуногун санҷид ва дар ҳар озмоиш ӯро аз мушкилот берун овард. Баъд аз ин Мӯсо ба шаҳри Мадян рафт ва солҳои зиёде дар он ҷо, дар назди ҳазрати Шуайб (алайҳис-салом) зиндагӣ кард. Сипас дар вақти муайяне, ки Худованд дар илми худ муқаррар карда буд, ба он ҷо омад, то ки Худованд бо ӯ сухан гӯяд ва ӯро ба паёмбарӣ интихоб намояд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Худованд бандагони худро дар ҳар марҳилаи ҳаёт тарбият мекунад ва онҳоро аз хатарҳо наҷот медиҳад, ҳатто вақте ки худи банда намедонад.
Меҳрубонии модар ва муҳаббати хонавода аз неъматҳои бузурги Худованд аст, ки бояд қадршиносӣ шавад.
Ҳатто паёмбарон низ дар ҳаёт бо озмоишҳо рӯ ба рӯ мешаванд, аммо Худованд онҳоро ёрӣ мекунад ва аз мушкилот мегузаронад.
Ҳар чиз дар ҳаёт бо андоза ва вақти муайяни Худо рӯй медиҳад; банда бояд сабр кунад ва ба Худованд таваккал намояд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба раҳмати Худованд умедвор бошем ва бовар кунем, ки Ӯ ҳамеша роҳи наҷотро нишон медиҳад.
Қуръони Карим саргузашти паёмбаронро ба таври зебо баён мекунад, то мо аз онҳо ибрат гирем ва ба Худованд наздиктар шавем.

📜 Оят 38-42 — Сураи Та Ха

38إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰ

Он гоҳ, ки бар модарат он чӣ ваҳй карданӣ буд, ваҳй кардем,

39أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّي وَعَدُوٌّ لَّهُ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّي وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي

ки ӯро дар сандуқе андоз, сандуқро ба дарё парто, то дарё ба соҳилаш андозад ва яке аз душманони Ман ва душманони ӯ сандуқро бигирад. Муҳаббати худ ба ту арзонӣ доштам, то зери назари Ман парвариш ёбӣ.

40إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُ ۖ فَرَجَعْنَاكَ إِلَىٰ أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍ يَا مُوسَىٰ

41وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي

Туро хоси Худ кардам.

42اذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوكَ بِآيَاتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكْرِي

Ту ва бародарат оёти Маро бибаред ва дар рисолати Ман сустӣ макунед!

← Оят 39 📖 Та Ха Оят 41 →

Та ХаФеҳристи Қуръон

135Оят

MeccanRevelation

40Оят

Тарҷума — Та Ха 40

Сураи Та Ха Оят 40 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он гоҳ, ки хоҳарат мерафт ва мегуфт: «Мехоҳед шуморо ба…

Сураи Оят 40/135 — Сураи Та Ха طه (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Та Ха Гӯш кун, Сураи Та Ха Тарҷума, Сураи Та Ха mp3, Сураи Та Ха pdf. Оят 38–42. Ба Тоҷикӣ: Русский.