سورت طه — آیت 43

د معنا کلمې:

• طغىٰ: له حده تېرېدل، سرکشي کول، په کفر او ظلم کې ډېر لېرې تلل.

تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر موسیٰ (علیه السلام) او د هغه ورور هارون (علیه السلام) ته امر کوي چې دواړه یو ځای فرعون ته لاړ شي. فرعون هغه ظالم او سرکش بادشاه و چې د الله تعالیٰ په مقابل کې یې طغیان کړی و، یعنې له حد نه تېر شوی و او د ربوبیت ادعا یې کوله، خلقو ته یې ظلم کاوه او د بني اسرائیلو په ځورولو کې یې له حده تېری کړی و. الله تعالیٰ دوی ته دا امر کوي چې د فرعون د طغیان سره سره ورته لاړ شي، ځکه چې دا د الله تعالیٰ رحمت او عدل دی چې د بندهګانو د هدایت لپاره پیغمبران لېږي، ترڅو هغوی ته د حق پیغام ورسوي. دا امر د دې لپاره و چې فرعون ته د الله تعالیٰ پیغام ورسول شي او هغه ته فرصت ورکړل شي چې له خپل طغیان او سرکشۍ نه توبه وباسي.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته دا ښیي چې الله تعالیٰ رحیم او مهربان دی، حتی د هغه چا په وړاندې چې ډېر ظالم او سرکش وي، د هدایت دروازه پرانیزي او د توبې فرصت ورکوي.
2. دعوت او تبلیغ باید د الله تعالیٰ په حکم او لارښوونه وي، لکه څنګه چې موسیٰ او هارون (علیهما السلام) د الله په امر فرعون ته ولاړل.
3. د حق د پیغام رسولو لپاره باید زړورتیا او جرئت ولرو، حتی که مخاطب ډېر ظالم او طاقتور وي، ځکه چې الله تعالیٰ د خپلو پیغمبرانو ملاتړ کوي.
4. د دوه کسانو یو ځای د حق د پیغام رسولو لپاره تلل د دعوت په کار کې د همکارۍ او مرستې اهمیت ښیي، ځکه چې الله تعالیٰ موسیٰ او هارون ته امر وکړ چې دواړه یو ځای لاړ شي.