Surja Ta Ha — Ajet 43

Kuptimet e fjalëve:

• طَغَى (tagha): e kaloi kufirin në mosbesim dhe padrejtësi, u bë arrogant dhe kryeneç.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Musait dhe Harunit, paqja qoftë mbi ta, duke i urdhëruar që të shkojnë te Faraoni, sepse ai e kishte tejkaluar çdo kufi në mosbesim dhe tiraninë, duke pretenduar hyjninë dhe duke shtypur popullin e tij. Ky urdhër erdhi pasi Allahu i kishte pajisur ata me mrekulli dhe prova të qarta, si shkopi dhe dora e ndritshme, për t'i bindur ata për vërtetësinë e mesazhit të tyre. Ata u urdhëruan që t'i drejtohen atij me fjalë të buta dhe të ëmbla, në mënyrë që ai të zgjohet nga mendjemadhësia e tij dhe të kujtojë Zotin e tij, ose të frikësohet nga dënimi i Tij. Ky urdhër tregon se edhe ndaj armikut më të madh të fesë, thirrja duhet të fillojë me butësi dhe urtësi, jo me ashpërsi.

Përfitimet nga Ajeti:

• Thirrja në rrugën e Allahut duhet të fillojë me butësi dhe urtësi, edhe kur thirrja i drejtohet atij që ka arritur kulmin e mosbesimit dhe tiranisë.
• Bashkëpunimi në të mirë dhe thirrja në fe është më e dobishme dhe më e fuqishme se veprimi individual, prandaj Musai u dërgua së bashku me vëllain e tij Harunin.
• Urdhri për të shkuar te Faraoni tregon guximin dhe vendosmërinë që duhet të ketë thirrësi në rrugën e Allahut, duke mos u frikësuar nga fuqia e tiranëve.
• Butësia në fjalë hap dyert e zemrave dhe i bën njerëzit më të prirur për të pranuar të vërtetën, ndërsa ashpërsia i largon ata.