سوره طه — آیه 43

معانی کلمات:

• طغی: از حد گذشتن، تجاوز کردن در کفر و سرکشی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به موسی و هارون علیهماالسلام فرمان میدهد که هر دو با هم به سوی فرعون بروند؛ زیرا او در کفر و طغیان از حد گذشته و ادعای ربوبیت کرده است. این مأموریت، دعوت او به توحید و بازداشتن او از ظلم و سرکشی است. فرمان الهی بر رفتنِ هردو با هم، نشاندهندهی اهمیت این رسالت و لزوم همکاری و پشتیبانی یکدیگر در راه دعوت است.

فواید و پیامهای آیه:

1. دعوت به حق، حتی در برابر طغیانگرترین افراد، وظیفهای الهی است و هیچ مانعی نباید ما را از آن بازدارد.
2. همکاری و همراهی در کار خیر، مایهی قوت و اثرگذاری بیشتر دعوت است.
3. شناخت دشمن و آگاهی از طغیان او، نخستین گام در برنامهریزی برای اصلاح و هدایت است.
4. خداوند با وجود علم کامل به طغیان فرعون، باز هم او را به راه حق دعوت میکند؛ این رحمت و عدالت الهی است که حجت را بر همه تمام میکند.