Surja Ta Ha — Ajet 75

Kuptimet e fjalëve:

• يَأْتِهِ: vjen tek Ai (Zoti) në Ditën e Gjykimit.
• مُؤْمِنًا: besimtar, që e ka besimin në zemër dhe e dëshmon me vepra.
• الصَّالِحَاتِ: veprat e mira dhe të dobishme që janë në përputhje me urdhrat e Allahut.
• الدَّرَجَاتُ الْعُلَى: shkallët më të larta dhe pozitat më të ngritura në Xhennet.

Tefsiri i Ajetit:

Kush i vjen Zotit të tij në Ditën e Gjykimit duke qenë besimtar me zemër të sinqertë, duke e pasur besimin e tij të pastër nga çdo dyshim dhe idhujtari, dhe që në jetën e tij tokësore ka bërë vepra të mira – si namazi, agjërimi, sadakaja, respekti ndaj prindërve, mbajtja e lidhjeve farefisnore dhe çdo vepër tjetër që e afron robin te Zoti i tij – atëherë për këta njerëz janë të përgatitura shkallët më të larta në Xhennet. Ato janë pozita të ngritura pranë Allahut, në kopshte të përjetshme ku rrjedhin lumenj nën pemët e tyre, dhe aty do të qëndrojnë përgjithmonë, pa frikë nga mbarimi apo largimi. Ky është shpërblimi i atij që e ka pastruar veten nga papastërtia e mëkateve dhe nga e keqja e idhujtarisë, që e ka adhuruar vetëm Allahun, i është bindur Atij dhe i ka shmangur ndalesat e Tij, dhe i ka ardhur Zotit të tij pa i shoqëruar Atij asnjë krijesë në adhurim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se shpëtimi në Ditën e Gjykimit nuk varet vetëm nga dëshira, por nga kombinimi i besimit të sinqertë me veprat e mira. Besimi pa vepra është si pema pa fruta, dhe veprat pa besim janë si hiri që e shpërndan era.
2. Ajeti na jep shpresë të madhe: dera e pendimit dhe e veprave të mira është e hapur për çdo njeri, pavarësisht nga e kaluara e tij. Kushdo që vjen tek Allahu me besim dhe vepra të mira, do të gjejë te Zoti i tij mirësi të pakufishme.
3. Shkallët e larta në Xhennet nuk janë të njëjta për të gjithë; ato ndryshojnë sipas sinqeritetit të besimit dhe cilësisë së veprave. Kjo na nxit që të përpiqemi gjithmonë për më të mirën dhe të mos kënaqemi me nivelin minimal.
4. Ajeti thekson se pastërtia e shpirtit nga idhujtaria dhe mëkatet është rruga drejt afërsisë me Allahun. Sa më shumë që njeriu pastrohet nga papastërtitë shpirtërore, aq më shumë i afrohet Zotit të tij dhe aq më të larta janë shkallët që do të arrijë.
5. Ky ajet na kujton se jeta tokësore është fusha e punës, dhe Dita e Gjykimit është dita e korrjes. Kush mbjell farë të mirë sot, do të korrë begati të pafundme nesër, dhe kjo është fitimi më i madh që një rob mund të arrijë.