Surja Ta Ha — Ajet 93

Kuptimet e fjalëve:

• Ellâ tettebi'ani: Çfarë të pengoi ty që të mos më pasoje mua (e të vije pas meje)?
• E fe'aseyte emrî: A e kundërshtove urdhrin tim?

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon për bisedën midis Musait dhe vëllait të tij Harunit, paqja qoftë mbi ta. Kur Musai u kthye nga takimi me Zotin e tij dhe pa popullin e tij duke adhuruar viçin, ai iu drejtua Harunit me qortim dhe habi, duke i thënë: "O Harun, çfarë të pengoi ty që kur i pe ata duke u larguar nga feja e drejtë dhe duke rënë në devijim, të mos vije pas meje dhe të më takosh mua, duke i lënë ata? Pse nuk i le ata dhe nuk erdhe të më njoftosh për atë që ndodhi?" Pastaj e qortoi duke i thënë: "A e kundërshtove urdhrin tim që të kisha lënë ty si përfaqësues mbi ta, duke të urdhëruar që të qëndrosh me ta, t'i ruash dhe të mos i lësh të devijojnë?"

Kjo ishte një qortim i butë nga Musai ndaj vëllait të tij, sepse Haruni kishte bërë atë që i ishte urdhëruar, por Musai nuk e dinte ende përpjekjen e madhe që kishte bërë Haruni për t'i penguar ata nga adhurimi i viçit. Haruni më pas i shpjegoi atij se ai kishte frikë se mos Musai do të thoshte: "I ndave bijtë e Izraelit dhe nuk e ruajte fjalën time," prandaj ai zgjodhi të qëndronte me ta dhe të mos i ndante radhët.

Përfitimet nga ajeti:

1. Udhëheqësi i vërtetë kujdeset për gjendjen e popullit të tij dhe nuk e lë pas dore atë, edhe kur është i angazhuar me detyra të tjera të mëdha.
2. Këshilla dhe urdhërimi për të mirë duhet të bëhen me mençuri dhe butësi, edhe kur ka gabime, sepse Musai e qortoi vëllain e tij me fjalë që tregojnë dashuri dhe kujdes, jo urrejtje.
3. Përgjegjësia e madhe kërkon llogari të rreptë, por gjithmonë me drejtësi dhe duke dëgjuar arsyet e palës tjetër para se të gjykohet.
4. Islami i kushton rëndësi të madhe ruajtjes së fesë dhe moslejimit të devijimit, edhe nëse kjo kërkon sakrifica të mëdha.
5. Marrëdhënia midis vëllezërve në fe është më e fortë se lidhja e gjakut, dhe këshilla e sinqertë është themel i marrëdhënieve islame.