Sura Ta Ha — Werset 95

Znaczenie słów:

• خَطْبُكَ – twoja sprawa, twój zamiar, to, co cię do tego skłoniło.
• يَا سَامِرِيُّ – o Samarytaninie (przydomek tego człowieka, który uwiódł lud Izraela do oddawania czci cielcowi).

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Musa (pokój z nim) powrócił do swojego ludu i zobaczył, że czczą oni cielca, a następnie spalił go i rozrzucił prochy w morzu, zwrócił się do sprawcy tego czynu – Samarytanina – z surowym zapytaniem: „Jaka jest twoja sprawa, o Samarytaninie?” To znaczy: co cię skłoniło do tego, co uczyniłeś? Co cię popchnęło do tego, byś uwiódł mój lud i odwiódł ich od prawdziwej wiary? Pytanie to miało charakter nagany i upomnienia, mającego na celu ujawnienie jego przewinienia i postawienie go przed odpowiedzialnością za to, co zrobił. Musa chciał poznać motywację tego czynu, aby móc właściwie osądzić sprawę i dać ludowi nauczkę.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Władca i przywódca powinien osobiście rozliczać tych, którzy szerzą zepsucie i wprowadzają ludzi w błąd, nie pozostawiając spraw bez wyjaśnienia.
2. Pytanie o przyczynę czynu jest mądrym podejściem wychowawczym – zanim wyda się wyrok, należy poznać motywy działania.
3. Człowiek, który wprowadza innych w błąd, poniesie odpowiedzialność za swoje czyny i zostanie publicznie osądzony – to przestroga dla wszystkich, którzy chcieliby zwodzić ludzi z drogi prawdy.
4. Prawdziwy przywódca dba o czystość wiary swojego ludu i nie toleruje żadnych przejawów bałwochwalstwa ani odstępstwa, nawet jeśli pochodzą one od osoby o wysokiej pozycji.