سورت طه — آیت 96

د کلمو معناګانې:

• بَصُرْتُ: ما وليد، ما پوه شوم.
• فَقَبَضْتُ: نو ما ونيوله، ما په خپل لاس کې ونيوله.
• قَبْضَةً: یوه موټۍ، د لاس پوره کچه.
• أَثَرِ الرَّسُولِ: د جبریل علیه السلام د آس د قدمونو نښه (خاوره).
• فَنَبَذْتُهَا: نو ما هغه وغورځوله، هغه مې پرې کړه.
• سَوَّلَتْ: ښکلې ښکاره کړه، ورته یې وهڅوله.

تفسیر:

سامري د موسی علیه السلام په پوښتنې ځواب کې وویل: زه هغه څه وینم چې دوی یې نه ویني. هغه د جبریل علیه السلام لیدل چې د فرعون د غرقېدو پر مهال یې د آس پر شا سفر کاوه. نو ما د هغه د آس د قدمونو له نښې څخه یوه موټۍ خاوره واخیسته او هغه مې د هغه سرو زرو په مجسمه (د عجل په بڼه) واچوله چې ما جوړه کړې وه. په دې سره هغه مجسمه ژوندۍ شوه او د غوايي غږ یې کاوه. دا کار زما د نفس له خوا ماته ښکلې ښکاره شو او ما ته یې ورته وویل چې دا کار وکړم. سامري دا اعتراف وکړ چې دا کار یې د خپل نفس د هوس او فریب له امله کړی و، نه د الله تعالی له حکم سره سم.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې نفس اماره (د بدۍ امر کوونکی نفس) انسان ته بد کارونه ښکلې ښکاره کوي او هغه په تېروتنو اخته کوي. نو مونږ باید د خپل نفس له وسوسو څخه خبر واوسو او د الله تعالی له حکم سره سم عمل وکړو.
• دا چې سامري د جبریل علیه السلام د آس له نښې څخه خاوره واخیسته او په هغه یې واچوله، دا ښیي چې د الله تعالی له حکم پرته هیڅ شی نه شي کولی معجزه وکړي. هغه خاوره یوازې د الله تعالی په اراده د عجل په ژوندي کولو کې اغېزمنه شوه، نه د سامري د عمل له امله.
• مونږ باید له هغو خلکو څخه خبر واوسو چې د دین په نوم خلک ګمراه کوي او د الله تعالی له لارې یې اړوي. دا آیت مونږ ته درس راکوي چې د هر هغه چا خبره ومنو چې د الله تعالی له کتاب او د رسول الله صلی الله علیه وسلم له سنت سره سمون خوري، او هغه څه رد کړو چې له دې سره مخالفت کوي.