Сураи Та Ха Оят 96 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Ман чизе дидам, ки онҳо намедиданд. Муште аз хоке,…

Та Ха · 96/135

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Та Ха

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي ۝٩٦

🔤 Transliteration

Qaala basurtu bimaa lam yabsuroo bihee faqabadtu qabdatam min asarir Rasooli fanabaztuhaa wa kazaalika sawwalat lee nafsee

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфт: «Ман чизе дидам, ки онҳо намедиданд. Муште аз хоке, ки нақши пои он расул (Ҷибриил) бар он буд, баргирифтам ва дар он қолаб афкандам ва нафси ман ин корро дар чашми ман биёрост».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«بَصُرْتُ»: дидам, донистам.
«قَبْضَةً»: як мушти пурра аз чизе гирифтан.
«أَثَرِ الرَّسُولِ»: нишонаи пои фиристода — ки дар ин ҷо мақсуд Ҷабраил (алайҳис-салом) ва нишонаи пои аспи ӯст.
«فَنَبَذْتُهَا»: онро партофтам, афкандам.
«سَوَّلَتْ»: ороста кард, зебо нишон дод.

Тафсири оят:

Сомирӣ ба Мӯсо (алайҳис-салом) дар ҷавоби саволаш гуфт: ман чизеро дидам, ки дигарон онро надиданд. Ман Ҷабраил (алайҳис-салом)-ро бар аспе дидам ва аз хоки зери пои аспи ӯ як мушти пурра гирифтам. Он гоҳ он хокро ба гӯсолаи рехташуда аз ороишҳо партофтам ва аз он гӯсолае пайдо шуд, ки садои мисли мӯр-мӯр дошт. Ҳамин тавр нафси ман ин корро бароям ороста ва зебо нишон дод ва маро ба ин амали бад тела дод.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки нафси инсон метавонад амали бадро барои ӯ зебо нишон диҳад, бинобар ин ҳамеша бояд аз Худо ҳидоят хостем ва ба нафси худ бовар накунем.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки дониш ва дидани чизҳои ғайбӣ танҳо ба воситаи ваҳй ва паёмбарон аст, на бо роҳҳои дигар.
Қиссаи Сомирӣ дарс медиҳад, ки ҳатто дар ҳузури паёмбар низ одам метавонад гумроҳ шавад, агар дилаш ба ҳақ рост набошад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша ба Худои ягона такя кунем ва аз ширку бутпарастӣ дур бошем, зеро бутпарастӣ ҳеҷ суде надорад ва танҳо фитна ва гумроҳист.
Қуръон ҳатто ҳодисаҳои таърихиро бо чунин равшанӣ баён мекунад, то мо аз онҳо ибрат гирем ва ба роҳи рост ҳидоят шавем.

📜 Оят 94-98 — Сураи Та Ха

94قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي ۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي

Гуфт: «Эй писари модарам, чанг бар ришу сари ман маяндоз. Ман тарсидам, ки бигӯӣ: «Ту миёни банӣ-Исроил ҷудоӣ афкандӣ ва гуфтори маро риоят накардӣ».

95قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ

Гуфт: «Ва ту, эй Сомирӣ, ин чӣ коре буд, ки кардӣ?»

96قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي

97قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّن تُخْلَفَهُ ۖ وَانظُرْ إِلَىٰ إِلَٰهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا

Гуфт: «Бирав, дар зиндагии ин дунё чунон шавӣ, ки пайваста бигӯй: «Ба ман наздик машав». Ва низ туро ваъдаест, ки! аз он раҳо нашавӣ ва инак ба худоят, ки пайваста ибодаташ мекардӣ, бингар, ки месӯзонемаш ва ба дарёаш меафшонем.

98إِنَّمَا إِلَٰهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

Ҷуз ин нест, ки худои шумо Оллоҳ аст, ки ҳеҷ худое ғайри Ӯ нест ва илмаш ҳама чизро дар бар гирифтааст»,

← Оят 95 📖 Та Ха Оят 97 →

Та ХаФеҳристи Қуръон

135Оят

MeccanRevelation

96Оят

Тарҷума — Та Ха 96

Сураи Та Ха Оят 96 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Ман чизе дидам, ки онҳо намедиданд. Муште аз хоке,…

Сураи Оят 96/135 — Сураи Та Ха طه (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Та Ха Гӯш кун, Сураи Та Ха Тарҷума, Сураи Та Ха mp3, Сураи Та Ха pdf. Оят 94–98. Ба Тоҷикӣ: Русский.