Surat Taha — Ayat 96

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَصُرْتُ (bashurtu): aku weruh, aku ngerti, aku nyumurupi.
• قَبْضَةً (qabdhatan): sakcepuk, sacakupan tangan.
• أَثَرِ الرَّسُولِ (atsarir-rasul): tilasé utusan (malaikat Jibril), yaiku lemah kang kena tapaké jarané Jibril.
• فَنَبَذْتُهَا (fanabadztuha): banjur dakbuwang, dakcemplungake.
• سَوَّلَتْ (sawwalat): ngayomi, ngrenggani, nggawe katon apik.
• نَفْسِي (nafsi): awakku, hawa nafsuku.

2) Panjlentrehané ayat:

Ing ayat iki, Samiri mangsuli pitakoné Nabi Musa kanthi kandha: "Aku weruh apa kang ora padha dideleng dening wong-wong liya." Sing dideleng yaiku malaikat Jibril nalika lagi nunggang jaran, nalika wong Bani Israil metu saka segara lan Fir'aun klelep. Samiri banjur njupuk lemah sakcepuk saka tapaké jarané Jibril mau, banjur dakbuwang menyang ing emas-emas kang wis dilebur lan dibentuk dadi reca pedhet. Kanthi kekuwatané Allah, reca pedhet mau banjur bisa muni kaya sapi. Samiri kandha menawa kaya mangkono mau awaké dhéwé wis ngrenggani lan nggawe katon apik ing atiné, mula banjur nglakoni.

Dadi, Samiri iku ora mung nggawe reca pedhet saka emas, nanging uga nganggo cara kang dianggep bisa menehi kekuwatan marang reca mau, yaiku lemah saka tapaké jarané Jibril. Kabeh mau dilakoni amarga hawa nafsune wis ngrenggani tumindak ala mau dadi katon apik lan bener.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang ketipu karo hawa nafsu. Hawa nafsu iku bisa nggawe tumindak ala dadi katon apik lan bener, mula kudu tansah ngati-ati.
• Kita kudu ngerti yen kabeh kekuwatan lan keajaiban iku mung saka Allah. Reca pedhet bisa muni iku dudu amarga kekuwatané Samiri, nanging amarga Allah ngidinake dadi fitnah lan ujian kanggo wong-wong kang imané lemah.
• Ilmu kang ora dienggo kanthi bener bisa dadi pituduh kang mbebayani. Samiri duwe kawruh bab Jibril, nanging kawruh mau malah dienggo kanggo nggawe fitnah.
• Kita kudu tansah ngandel lan manut marang para nabi lan rasul, ora gampang kena pengaruh saka wong-wong kang ngaku-ngaku duwe kawruh luwih.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuasa lan Maha Wicaksana. Panjenengane bisa ngidinake barang kang ora lumrah dadi ujian kanggo manungsa, supaya ketara sapa kang bener-bener iman lan sapa kang goyah.