Sure Tâhâ — Ayet 96

Kelime Anlamları:

• بَصُرْتُ: Gördüm, fark ettim, idrak ettim.
• قَبَضْتُ: Avuçladım, bir avuç aldım.
• أَثَرِ الرَّسُولِ: Elçinin izi (Cebrail aleyhisselam'ın atının ayağının bastığı toprak).
• فَنَبَذْتُهَا: Onu attım, fırlattım.
• سَوَّلَتْ: Süslü gösterdi, güzel gösterip kandırdı.

Tefsir:

Hz. Musa (a.s.), Samiri'yi azarlayıp sorguladığında, Samiri şu sözlerle kendini savunmaya çalıştı: "Ben onların görmediklerini gördüm." Yani İsrailoğulları'nın göremediği şeyi, Cebrail aleyhisselam'ı görmüştü. Deniz yarılıp Firavun ve ordusu boğulurken, Cebrail'in atının ayak izlerini fark etmiş ve o izden bir avuç toprak almıştı. Bu toprağı, altın ve ziynet eşyalarından yaptığı buzağı heykelinin içine atmıştı. Allah'ın izni ve kudretiyle, bu toprak sayesinde o cansız heykel, böğüren bir buzağıya dönüşmüştü. Sonunda da "Nefsim bana bunu güzel gösterdi" diyerek, yaptığı bu büyük hatanın aslında kendi nefsinin bir aldatmacası olduğunu itiraf etmiş oldu.

Bu olayda çok önemli bir ders vardır: İnsan, nefsinin ve şeytanın telkinlerine kapılıp, doğru yoldan sapabilir. Samiri, gördüğü bir mucizeyi (Cebrail'in atının izini) yanlış bir amaçla kullanarak, kendisini ve binlerce insanı dalalete sürükledi. Oysa o iz, ona doğruyu göstermesi gereken bir nimetti; fakat o, bunu kötüye kullanarak bir fitne aracına dönüştürdü.

Sevgili kardeşlerim! Bu kıssa bize, ilim ve imanın yanında ihlasın ne kadar önemli olduğunu öğretir. Bir insan ne kadar bilgi sahibi olursa olsun, kalbi ihlastan ve Allah korkusundan uzaksa, bu bilgi onu helake sürükleyebilir. Samiri'nin ilmi vardı, fakat kalbinde imanın tadı yoktu. Bu yüzden nefsine uydu ve büyük bir günah işledi.

Allah'ın dinine hizmet ederken, niyetimizin halis olmasına çok dikkat etmeliyiz. Unutmayalım ki, şeytan ve nefis, insanı en güzel amellerle bile saptırabilir. Bu yüzden her işimizde "Acaba Allah bunu nasıl değerlendirir?" diye düşünmeliyiz. Samiri'nin düştüğü hataya düşmemek için, ilimle birlikte takvayı da kuşanmalıyız. Allah'ın rahmetinden ümit kesmemeli, tövbe kapısının her zaman açık olduğunu bilmeliyiz. Ancak asıl hedefimiz, Allah'ın rızasını kazanmak olmalıdır; nefsimizin arzularını değil!