Surja Ta Ha — Ajet 96

Kuptimet e fjalëve:

• بَصُرْتُ: Unë pashë / e kuptova atë që të tjerët nuk e panë.
• قَبَضْتُ قَبْضَةً: Mora një grusht dhe.
• مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ: Nga gjurma e të dërguarit (Xhibrilit a.s.).
• فَنَبَذْتُهَا: E hodha atë (atë grusht dhe).
• سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي: Më zbukuroi dhe më bëri të duket e mirë vetja ime (epshet e mia).

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai a.s. e pyeti Samiriun për atë që kishte bërë me bijtë e Israilit, ai u përgjigj duke u shfajësuar: "Unë pashë atë që ata nuk e panë" – domethënë, unë e pashë Xhibrilin a.s. kur zbriti mbi kalin e tij në momentin e kalimit të detit dhe të shkatërrimit të Faraonit. Atëherë mora një grusht dhe nga gjurma e thundrës së kalit të Xhibrilit dhe e hodha atë mbi bizhuteritë e shkrira që kisha derdhur në formën e një viçi. Për shkak të asaj dheu, viçi u bë një trup që lëshonte zë (si të mëllitës) – si sprovë dhe tundim për njerëzit. Në fund ai tha: "Kështu ma zbukuroi vetja ime këtë vepër të shëmtuar" – pra, epshi dhe dëshira ime më bënë të mendoj se kjo ishte diçka e mirë, por në realitet ishte gabim i madh dhe mashtrim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i kujdesshëm nga vetja e tij dhe nga epshet e tij, sepse ato mund t'ia zbukurojnë të keqen dhe ta çojnë në humbje, siç ndodhi me Samiriun.
2. Ky ajet na mëson se mashtrimi dhe devijimi nuk vijnë vetëm nga armiqtë e jashtëm, por edhe nga brenda njeriut – nga vetja e tij që e nxit drejt së keqes, prandaj duhet ta kontrollojmë atë me udhëzimin e Allahut.
3. Tregon se çdo gjë që bëhet jashtë urdhrit të Allahut dhe të pejgamberit të Tij, sado që duket e bukur në sy, në fund është humbje dhe dëm – ndaj duhet t'i kthehemi gjithmonë të vërtetës dhe t'i lusim Allahun të na ruajë nga mashtrimet e vetes.
4. Allahu i pranon pendimet e sinqerta dhe i fal robërit e Tij, siç e fali edhe Samiriun pas pendimit të tij – kjo na mbush shpresë dhe na afron te mëshira e Allahut.