Аль-Анбия сүрөсү — Аят 102

1. Аяттагы түшүндүрүүнү талап кылган сөздөр:

• حَسِيسَهَا — «анын үнү», «анын добушу». Бул жерде тозоктун отунун жана күйүп жаткан нерселердин үнү, б.а. тозоктун сезилген добушу айтылып жатат.
• اشْتَهَتْ — «каалаган», «көксөгөн». Адамдын жүрөгү тарткан, каалоо кылган нерселерди билдирет.
• خَالِدُونَ — «түбөлүк калуучулар», «туруктуу болуучулар». Бул жерде бейиштеги түбөлүк жашоо, эч качан бүтпөй турган жыргалчылык маанисинде.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят бейишке кирген ыймандуу пенделердин абалын сүрөттөйт. Алар бейишке киргенде тозоктун үнүн, анын отунун добушун, күйүп жаткан адамдардын үнүн такыр угушат эмес. Тозок алардан өтө алыс болуп, анын сезими, добушу аларга жетпейт. Алар өздөрүнүн жүрөктөрү каалаган, көксөгөн нерселердин ичинде — бейиштин түркүн жыргалчылыктарында, ырахаттарында түбөлүк калышат. Алардын жыргалчылыгы эч качан бүтпөйт, азапка айланбайт, токтоп калбайт. Бул — Аллахтын ыймандуу, такыба пенделерине убада кылган улуу сыйлыгы.

1. Бул аяттан алынуучу пайдалар жана исламга болгон кызыгууну арттыруучу ойлор:

• Бейиш — бул түбөлүк жыргалчылыктын, тынчтыктын жана бакыттын жери. Ал жерде адамдын көңүлү каалаган нерселердин баары бар, ал эми жагымсыз, коркунучтуу нерселердин эч бири жок.
• Тозоктун азабынан кутулуп, анын үнүн да угуудан аман болуу — бул чоң нээмат. Бул нээматка жетүү үчүн дүйнөдө Аллахка ыйман келтирип, жакшылык иштерди кылуу зарыл.
• Аллах Таала ыймандуу пенделерине ушундай улуу сыйлыкты убада кылган. Бул убада — Аллахтын ырайымынын жана жомарттыгынын белгиси. Ошондуктан ар бир адам бул убадага жетүүгө умтулушу керек.
• Бейиштин жыргалчылыгы түбөлүк жана эч качан бүтпөйт. Бул дүйнөнүн жыргалчылыгы убактылуу, ал эми бейиштин жыргалчылыгы түбөлүк экенин эске алуу менен, адам акыретти дүйнөгө артык көрүшү керек.
• Бул аят ыймандуу адамдарды кубандырып, алардын жүрөктөрүнө тынчтык жана үмүт берет. Аллахтын убадасына ишенүү, Анын буйруктарын аткаруу жана тыйган нерселеринен алыс болуу — бейишке жетүүнүн жолу.