Ənbiya surəsi — Ayə 102

Kəlmələrin mənaları:

• Həsisə: Cəhənnəm odundan gələn sakit/sönük səs, onun alovlanma və yanma səsi.
• İştəhət: Nəfsin arzuladığı, ürəyin istədiyi şey.
• Xalidun: Əbədi qalanlar, heç vaxt ölməyəcək və oradan çıxmayacaq olanlar.

Təfsir:

Bu mübarək ayədə Allah-Təala möminlərin uğur qazanmış bəxtiyar bəndələrinin Cənnətdəki vəziyyətini bizlərə xəbər verir. Onlar Cəhənnəmə yaxınlaşdıqda belə, o odun heç bir səsini, heç bir xışıltısını eşitməzlər. Çünki Allah onları elə bir məqamda yerləşdirib ki, orada heç bir qorxu, heç bir kədər və heç bir narahatlıq onlara yol tapmaz. Onlar artıq Cənnətin geniş məkanlarında, ürəklərinin istədiyi, gözlərinin işıqlandığı, nəfslərinin arzuladığı hər cür nemət və ləzzətlər içində yaşayırlar. Onlar orada əbədi qalacaqlar, bu nemətlər heç vaxt onlardan ayrılmayacaq və onlar heç vaxt oradan çıxarılmayacaqlar. Bu, Allahın Öz mömin bəndələrinə olan böyük lütfü və kərəmidir.

Ey mömin qardaş! Bu ayə bizə o gözəl günü, o əbədi səadəti xatırladır. Dünyada bir anlıq çəkdiyimiz çətinliklər, etdiyimiz ibadətlər, verdiyimiz səbirlər – bütün bunlar o əbədi nemətlər qarşısında heç bir şey deyil. Allah bizləri də o bəxtiyar bəndələrin zümrəsinə daxil etsin, bizi Cəhənnəmin səsindən belə uzaq tutub, Cənnətinin ən gözəl yerlərində əbədi qərarlaşdırsın. Amin!