سوره انبیاء — آيت 102

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• لَا يَسْمَعُونَ: اهي نه ٻڌندا آهن.
• حَسِيسَهَا: ان جو آواز، يعني جهنم جي باهه جو آواز ۽ ان جي لهب جي سڙڻ جي آواز کي.
• اشْتَهَتْ: خواهش ڪئي، مراد اهو نعمت ۽ لذت آهي جيڪا دل گهري ٿي.
• خَالِدُونَ: هميشه رهندڙ، دائمي طور تي رهندڙ.

2) تفسير:

هي آيت انهن خوش نصيب ماڻهن جي باري ۾ آهي جن کي الله تعاليٰ جنت ۾ داخل ڪندو. انهن جي شان ۾ فرمايو ويو آهي ته اهي جهنم جي باهه جو آواز به نه ٻڌندا، نه ان جي لهب جي سڙڻ جو آواز ۽ نه ئي ان جي ڪا به آواز انهن جي ڪنن تائين پهچندي. اهي جنت ۾ پنهنجن گهرن ۾ آرام سان رهندي، جهنم جي عذاب کان مڪمل طور تي محفوظ ۽ بي فڪر هوندا. ان کان پوءِ فرمايو ته اهي انهن سڀني نعمتن ۽ لذتن ۾ هميشه رهندڙ هوندا جيڪي سندن دلون خواهش ڪنديون ۽ سندن نفس گهريون، ۽ انهن جي نعمتن ۾ ڪڏهن به ڪا کوٽ يا ختم ٿيڻ نه ايندو. اهو انهن جي لاءِ الله جو وڏو فضل ۽ انعام آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

• جنت ۾ داخل ٿيندڙ مومنن کي الله تعاليٰ اهڙي امان ۽ سڪون عطا فرمائيندو جو اهي جهنم جي آواز کان به محفوظ هوندا، جڏهن ته جهنم جا آواز ۽ ان جا دونهان انتهائي خوفناڪ هوندا آهن.
• جنت جي نعمتون اهڙيون مڪمل ۽ دائمي آهن جن جي نه ڪا کوٽ ٿيندي ۽ نه ئي ڪڏهن ختم ٿينديون.
• الله تعاليٰ پنهنجي نيڪ ٻانهن کي جنت ۾ اهڙي نعمت عطا فرمائيندو جيڪا دنيا ۾ ڪنهن اک نه ڏٺي، ڪنهن ڪن نه ٻڌي ۽ ڪنهن انسان جي دل ۾ ان جو تصور به نه آيو.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان نيڪ عملن ۾ محنت ڪريون ۽ جنت جي طلب ۾ پنهنجي زندگي گذاريون، ڇاڪاڻ ته جنت جي نعمتون هميشه لاءِ آهن ۽ انهن جو عذاب کان نجات به هميشه لاءِ آهي.
• جنت ۾ مومن جي خواهش ۽ نفس جي مرضيءَ مطابق هر نعمت ميسر ٿيندي، ۽ اهو سڀ ڪجهه الله جي رحمت ۽ ڪرم سان ملندو، جنهن ۾ ڪنهن به قسم جي محنت يا تڪليف جو تصور نه هوندو.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته دنيا جي خواهشن کي آخرت جي خواهشن تي قربان ڪرڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته دنيا جي لذتون عارضي آهن جڏهن ته آخرت جون نعمتون هميشه لاءِ آهن.