سورت انبياء — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• لَا تَرْكُضُوا: مه تښتئ، مه ځان له خطره وژغورئ.
• أُتْرِفْتُمْ: هغه نعمتونو او خوشحالیو ته چې تاسو په کې متنعم وئ.
• مَسَاكِنِكُمْ: خپلو کورونو او استوګنځایونو ته.
• تُسْأَلُونَ: له دنيوي شيانو څخه پوښتل کیږئ (په استهزا او ملنډو سره).

تفسیر:

کله چې د دوی پر ښارونو عذاب راغی او دوی له وېرې وتښتېدل، نو پر دوی یې په استهزا او ملنډو سره ندا وکړه: "مه تښتئ! هغه عیش او عشرت ته بېرته لاړ شئ چې تاسو په کې متنعم وئ، او خپلو ښکلو کورونو ته ستانه شئ؛ ښايي هلته له تاسو څخه د دنيوي شيانو پوښتنه وشي." دا وینا د دوی د سپکاوي او مسخرو لپاره وه، ځکه چې دوی په دنيوي نعمتونو کې ډوب وو او د آخرت او د الله له عذابه یې هیڅ پروا نه کوله. دوی فکر کاوه چې دا نعمتونه به تلپاتې دي، خو کله چې عذاب راغی، نو هېڅ شی یې ونه شو کولای چې دوی وژغوري.

فايدې:

• د دنيوي نعمتونو او خوشحالیو پر ضد خبرداری: دا آیت ښیي چې په دنيوي نعمتونو کې ډوبېدل او له آخرته غافلېدل د انسان لپاره تباهي راوړي.
• د استهزا او ملنډو عبرت: الله تعالی د دوی په استهزا سره دا ثابته کړه چې هغه څوک چې له حق څخه مخ اړوي، د دوی د سپکاوي لپاره به یې سزا ورکړل شي.
• د توبې او بېرته راګرځېدو اهمیت: که څه هم دا آیت د کافرانو په اړه دی، خو مسلمانان باید له دې څخه دا زده کړي چې د ګناه پر مهال له الله څخه توبه وکړي او د نعمتونو شکر وباسي، نه دا چې په غفلت کې ډوب شي.
• د آخرت یادونه: دا آیت موږ ته یادوي چې دنيوي ژوند لنډ او له ازموینو ډک دی، او اصلي بریالیتوب په آخرت کې دی، نو باید د الله له عذابه ووېرو او د هغه د رضا لپاره عمل وکړو.