سورت انبياء — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• أَحَسُّوا: حس کړل، ولیدل، پوه شول.
• بَأْسَنَا: زموږ سخت عذاب او غضب.
• يَرْكُضُونَ: په چټکۍ سره تښتېدل، منډې وهل.

تفسیر:

کله چې دغو ظالمو او کافرانو زموږ سخت عذاب حس کړ او ولیدل چې هلاکت یې رانژدې شوی، نو ناڅاپه له خپل کلي او کورونو څخه په چټکۍ سره تښتېدل پیل کړل، ځکه چې غوښتل یې له هلاکت او تباهۍ څخه ځان وژغوري. خو دا تېښته یې هېڅ ګټه نه درلوده، ځکه چې د الله تعالی عذاب هېڅ ځای نه پټېږي او نه له هغه څخه تېښته ممکنه ده. دوی په داسې حال کې تښتېدل چې عذاب یې شاوخوا نیولی و او د خلاصون هېڅ لار یې نه درلوده.

فايدې:

• دا چې د الله تعالی عذاب راشي، نو له هغه څخه تېښته او خلاصون ناممکن دی؛ نو انسان باید تل د الله له عذاب څخه ووېرېږي او د هغه له حکمونو سرغړونه ونه کړي.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی ظالمانو ته مهلت ورکوي، خو کله چې عذاب راشي، نو هېڅ څوک یې نشي مخنیوی کولی؛ نو باید له ظلم او سرکشۍ څخه توبه وباسو او الله ته رجوع وکړو.
• دا چې د عذاب په وخت کې تېښته او بېړه کول هېڅ ګټه نه لري، نو انسان باید تل د الله له قهر څخه ووېرېږي او د هغه په رحمت باندې باوري وي، ځکه چې یوازې هغه کولای شي له عذاب څخه خلاصون ورکړي.