ซูเราะฮฺ อัล-อัมบิยาอ์ — อายะฮฺ 13

### ความหมายของคำสำคัญ

• لَا تَرْكُضُوا = อย่าหนีเอาชีวิตรอด / อย่าวิ่งหนี
• أُتْرِفْتُمْ = ความสุขสำราญและความฟุ่มเฟือยที่พวกเจ้าเคยได้รับ
• مَسَاكِنِكُمْ = บ้านเรือนที่พำนักอันหรูหราของพวกเจ้า
• لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ = หวังว่าพวกเจ้าจะถูกถามถึงสิ่งใดบ้าง (ในความสุขทางโลกนั้น)

### การตีความหมายของอายะฮ์

เมื่อการลงโทษของอัลลอฮ์มาถึงหมู่บ้านที่ฝ่าฝืน และพวกเขาพยายามจะหนีเอาชีวิตรอด เหล่ามะลาอิกะฮ์ก็ได้เรียกพวกเขาด้วยถ้อยคำเยาะเย้ยว่า “อย่าหนีเลย จงกลับไปยังความสุขสำราญและความฟุ่มเฟือยที่พวกเจ้าเคยเพลิดเพลินในโลกดุนยา และกลับไปยังบ้านเรือนอันโอ่อ่าของพวกเจ้าเถิด บางทีพวกเจ้าอาจถูกขอสิ่งใดจากโลกนี้” ซึ่งคำพูดนี้ไม่ได้เป็นการให้โอกาสหรือผ่อนปรน แต่เป็นการประชดประชันและเยาะเย้ยพวกเขา เพราะความสุขทางโลกเหล่านั้นไม่อาจช่วยพวกเขาให้พ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้แม้แต่น้อย

แท้จริง พวกเขาเคยเมินเฉยต่อคำเรียกร้องของบรรดาศาสนทูต และหลงระเริงอยู่ในความมั่งคั่งและสิ่งฟุ่มเฟือย จนกระทั่งเมื่อความหายนะมาถึง พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่เคยยึดมั่นนั้นไร้ค่า แต่การตระหนักในเวลานั้นก็สายเกินไปแล้ว

### บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ

1. ความสุขทางโลกเป็นสิ่งชั่วคราวและหลอกลวง – ผู้ที่หลงระเริงอยู่ในความฟุ่มเฟือยและละเลยต่อหน้าที่ต่ออัลลอฮ์ จะพบว่าความสุขเหล่านั้นไม่อาจช่วยเหลือพวกเขาได้เมื่อถึงคราวทุกข์ภัย
2. การเยาะเย้ยของมะลาอิกะฮ์ต่อผู้ฝ่าฝืน – สะท้อนให้เห็นถึงความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงของผู้ที่ปฏิเสธความจริง เพราะพวกเขาจะต้องพบกับความอัปยศอดสูทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. การรีบเร่งกลับตัวก่อนสายเกินไป – อย่ารอจนกว่าการลงโทษจะมาถึงแล้วจึงคิดกลับตัว เพราะเมื่อถึงเวลานั้นการกลับใจจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
4. ความสำคัญของการใช้ทรัพย์สินและชีวิตในทางที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัย – ความมั่งคั่งและบ้านเรือนที่สวยงามมิใช่เครื่องรับประกันความปลอดภัย แต่การศรัทธาและการทำความดีต่างหากที่เป็นที่พึ่งที่แท้จริง
5. บทเรียนจากประวัติศาสตร์ของประชาชาติก่อนหน้า – เพื่อให้เรามิได้ประมาทและหลงระเริงในดุนยาเช่นเดียวกับพวกเขา แต่จงใช้ชีวิตอย่างมีสติและตระหนักถึงวันสุดท้ายเสมอ