Surja El-Enbija — Ajet 13

Kuptimi i fjalëve:

• لَا تَرْكُضُوا: Mos ikni me vrap.
• أُتْرِفْتُمْ: U dhurua juve begati e kënaqësi (jeni llastuar me të mira).
• مَسَاكِنِكُمْ: Shtëpitë tuaja (banesat tuaja).
• لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ: Ndoshta do të pyeteni (për diçka nga jeta e kësaj bote).

Tefsiri i Ajetit:

Kur dënimi i Allahut u zbriti popujve të mëparshëm që përgënjeshtruan të dërguarit e tyre, dhe ata u gjendën në gjendje të tmerrshme, u thirrën me tallje e përqeshje: "Mos ikni me vrap nga dënimi! Kthehuni te begatitë dhe kënaqësitë që ju ishin dhuruar në jetën e kësaj bote, dhe te shtëpitë tuaja luksoze, ndoshta do t'ju kërkohet diçka prej tyre ose do të pyeteni për to!" Kjo thirrje ishte ironi dhe tallje me ta, sepse ata tashmë e kishin humbur gjithçka dhe nuk kishin mundësi të ktheheshin, duke e ditur se dënimi ishte i pashmangshëm. Ata e kuptuan se ishin në grackë dhe nuk kishin shpëtim, prandaj e pranuan fajin e tyre, por pranimi nuk u bëri dobi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se lidhja e tepruar me kënaqësitë e kësaj bote dhe pasuritë materiale mund të bëhet shkak për shkatërrim, nëse njeriu harron Allahun dhe të dërguarit e Tij.
2. Ajeti tregon se tallja dhe përqeshja me jobesimtarët kur ata përballen me dënimin është e drejtë e Allahut, për t'i poshtëruar ata që u sollën me mendjemëdheni ndaj të vërtetës.
3. Na tërheq vërejtjen që të mos mashtrohemi nga begatitë e kësaj bote, sepse ato janë të përkohshme dhe mund të zhduken në një çast, ndërsa jeta e përjetshme është ajo që duhet të përpiqemi ta sigurojmë me vepra të mira.
4. Ajeti na nxit të jemi mirënjohës ndaj Allahut për të mirat që na ka dhënë, duke i përdorur ato në bindje ndaj Tij, e jo në mosbindje, që të mos i humbasim ato siç i humbën popujt e mëparshëm.