Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 13

Macnaha Erayada:

• لَا تَرْكُضُوا: Ha cararina, ha orodina (waxaa loo yidhi si jees-jees ah).
• وَارْجِعُوا: Soo noqda.
• إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ: Waxaad ku raaxaysanayseen oo aad ku nicmaysnaydeen oo dunida ah.
• وَمَسَاكِنِكُمْ: Guryihiinnii aad degganaydeen.
• لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ: Waxaa laga yaabaa in laydin warsado wax ka mid ah waxyaabaha dunida (si jees-jees ah).

Tafsiirka:

Markii ay cadaabku ku soo degey dadkii xunxunaa ee beeniyay Nabiyadoodii, waxaa loo dhawaaqay si jees-jees ah iyo quusasho: "Ha cararina! Soo noqda waxaad ku raaxaysanayseen ee dunida, iyo guryihiinna qurxoonaad degganaydeen, waxaa laga yaabaa in laydin warsado wax ka mid ah raaxadaas!". Tani waa hadal lagu caayo iyo lagu hoos dhigo, ma aha dhiirigelin dhab ah, laakiin waa inay ogaadaan in raaxadaas ay ka tagaan oo ayan waxba u tarayn, waayo waxaa ku dhacay cadaabkii Eebe oo aan laga baxsan karin.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Raaxada dunida iyo nicmada ku tiirsan wax aan ahayn cibaadada Eebe, waa wax dhammaanaya oo aan faa'iido lahayn marka cadaabku yimaado.
2. Jeesjeeska iyo quusashada ku timaadda dadka xunxun waa caddaalad Eebe, waxayna muujinaysaa in Eebe yahay kan ugu xigmadda badan.
3. Muslimku waa inuu xusuusto in dunidu tahay meel ku meel gaadh ah, oo uu diyaar garoobo Aakhiro, isagoon ku qalqaalin raaxada dunida.
4. Baryahan waxay ku tusinayaan in Eebe uu yahay kan xaqa caddaynaya oo baadilka hoos dhigi, taasoo qalbiga Muslimka ku xoojisa iimaankiisa.