Sura Al-Anbija — Werset 13

Znaczenie słów:

• لَا تَرْكُضُوا – nie uciekajcie, nie spieszcie się.
• أُتْرِفْتُمْ – obdarowano was dostatkiem, żyliście w luksusie i rozkoszach.
• مَسَاكِنِكُمْ – wasze domy i siedziby.
• لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ – być może zostaniecie zapytani (o coś z waszego doczesnego życia) – wypowiedziane ironicznie i szyderczo.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Kiedy mieszkańcy zniszczonych miast, którzy odrzucili posłannictwo swoich proroków, zobaczyli nadchodzącą karę Bożą – niszczycielski krzyk lub inne znaki zagłady – zaczęli uciekać w panice, próbując ratować się przed przeznaczonym im losem. Wówczas zostali zawołani przez aniołów w sposób drwiący i szyderczy: „Nie uciekajcie! Wróćcie do tego, w czym żyliście w dostatku i rozkoszach, do waszych wspaniałych domów i wygód, którymi się cieszyliście, a które odwiodły was od wiary i posłuszeństwa Bogu. Wróćcie, być może zostaniecie zapytani o coś z waszego doczesnego życia i będziecie mogli się tym cieszyć jeszcze przez chwilę!”. To wezwanie nie było jednak wyrazem miłosierdzia ani daniem im szansy na poprawę, lecz formą kpiny i upokorzenia. Mieli zrozumieć, że ich ucieczka jest daremna, a żadne dobra doczesne ani miejsce schronienia nie ochronią ich przed karą Allaha, która już ich dosięgła. Werset ten ukazuje, że ludzie przywiązani do dóbr tego świata i zapatrzeni w wygody, gdy nadchodzi kara, nie mają żadnego ratunku – ich bogactwa i domy stają się bezużyteczne, a ich ucieczka jest jedynie przejawem bezsilności i rozpaczy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Przestroga przed złudnym przywiązaniem do dóbr doczesnych – luksus, wygody i bogactwo nie są w stanie ochronić człowieka przed karą Allaha, gdy ta nadejdzie.
2. Ukazanie, że życie w dostatku i oddawanie się rozkoszom, które odwodzą od wiary i posłuszeństwa Bogu, jest przyczyną zguby i kary.
3. Podkreślenie, że ucieczka przed przeznaczeniem Bożym jest daremna – nikt nie zdoła uniknąć woli Allaha, a jedynym ratunkiem jest pokora, wiara i powrót do Niego przed nadejściem kary.
4. Werset uczy, że człowiek powinien korzystać z dóbr tego świata z umiarem i wdzięcznością, nie zapominając o życiu ostatecznym, gdyż to ono jest prawdziwym i wiecznym celem.
5. Przypomnienie o mocy i sprawiedliwości Allaha, który karze tych, którzy odrzucają Jego posłańców i trwają w zatwardziałości, oraz o tym, że żadne bogactwo ani pozycja nie uchronią przed Jego sądem.