Аль-Анбия сүрәсе — Аять 15

Сүзләрнең мәгънәләре:

• دَعْوَاهُمْ — аларның аваз салып әйтүе, кабатлый торган сүзләре.
• حَصِيدًا — урып алынган иген кебек, киселгән, һәлак ителгән.
• خَامِدِينَ — сүнгән, хәрәкәтсез, телсез, үлгән кешеләр.

Аять тәфсире:

Әлеге аятьтә Аллаһы Тәгалә үз рәсүлләрен ялганга санаган залим кавемнәрнең хәле турында хәбәр итә. Аларга ґәзаб килгәндә, аларның бердәнбер сүзе: "Безгә кайгы-хәсрәт! Без залимнәр идек!" — дип аваз салулары булды. Алар бу сүзне кабатлый торган булдылар, ә аларның бу ялварулары, үкенүләре һичнәрсәгә ярамады. Ахыр чиктә Аллаһы аларны урып алынган иген кебек кырды, аларны сүнгән ут кебек сүндерде — алардан бернинди хәрәкәт, тавыш, тереклек калмады. Аларның байлыклары, гаскәрләре, көч-куәтләре аларны Аллаһы ґәзабыннан коткара алмады.

Бу аятьтә Аллаһы Тәгаләнең рәсүле Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә каршы чыккан кәферләргә дә кисәтү бар: әгәр алар да элеккеге кавемнәр кебек үзләренең ялганлауларын дәвам итсәләр, аларны да шундый ук һәлакәт көтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгаләнең ґәзабы килгәндә, кешенең үкенүе, ялваруы инде файда бирми — тәүбә вакыты узгач, һәлакәтне кире кайтарып булмый.
2. Залимнәрнең көче, байлыгы, саны аларны Аллаһының ґәзабыннан коткара алмый — чын көч Аллаһыда гына.
3. Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсе хак — Ул үз рәсүлләренә ярдәм итә һәм аларны ялганга санаучыларны җәзалый.
4. Кеше гөнаһ эшләгәндә үзенең залимлеген танып, Аллаһыга тәүбә итәргә ашыгырга тиеш, ґәзаб килгәнче генә түгел, ә килмәс борын.