ซูเราะฮฺ อัล-อัมบิยาอ์ — อายะฮฺ 15

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• حَصِيدًا (หะศีดัน) หมายถึง พืชผลที่ถูกเก็บเกี่ยวแล้ว นั่นคือ ถูกตัดและล้มลงกับพื้น
• خَامِدِينَ (คามิดีน) หมายถึง ผู้ที่ดับสนิทแล้ว เปรียบเสมือนไฟที่มอดลง ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อีกต่อไป

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของหมู่ชนที่ดื้อรั้นและปฏิเสธสัจธรรม ซึ่งเมื่อการลงโทษของอัลลอฮ์มาถึงพวกเขา พวกเขาก็ได้แต่ร้องเรียกความหายนะให้แก่ตนเองด้วยความสำนึกผิดและยอมรับในความอธรรมที่ตนได้กระทำไว้ คำพูดที่ว่า "โอ้ ความหายนะเอ๋ยจงมาหาเรา" กลายเป็นคำพูดเดียวที่พวกเขาพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งอัลลอฮ์ทรงทำให้พวกเขาเป็นเช่นพืชผลที่ถูกเก็บเกี่ยวอย่างสิ้นเชิง หมดลมหายใจ ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เหลืออยู่ พวกเขาถูกทำลายล้างอย่างสิ้นสุด

การที่อัลลอฮ์ทรงใช้คำว่า "دَعْوَاهُمْ" (คำวิงวอนของพวกเขา) สำหรับคำพูดนี้ เนื่องจากพวกเขาได้เรียกหาความวิบัติให้แก่ตนเอง และการเรียกหาความวิบัตินี้เป็นการเรียกในเชิงอุปมาอุปไมย เสมือนหนึ่งพวกเขากล่าวว่า "โอ้ความวิบัติเอ๋ย นี่คือเวลาของเจ้าแล้ว" พวกเขายอมรับความผิดของตนเอง แต่การยอมรับนั้นก็สายเกินไป เพราะการลงโทษได้มาถึงแล้วโดยไม่มีการผ่อนผัน

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การยอมรับความผิดหลังจากที่การลงโทษมาถึงนั้น ไม่เป็นประโยชน์แก่ผู้กระทำผิดอีกต่อไป เพราะประตูแห่งการกลับใจได้ปิดลงแล้ว ดังนั้น มนุษย์จึงควรรีบกลับตัวกลับใจก่อนที่เวลาจะหมดลง
2. ความพินาศและการทำลายล้างของหมู่ชนก่อนหน้านี้ เป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับชนรุ่นหลัง ให้ตระหนักว่าอัลลอฮ์ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง และพระองค์จะทรงลงโทษผู้ที่ปฏิเสธพระองค์อย่างแน่นอน ไม่มีผู้ใดสามารถหลบหนีจากพระองค์ได้
3. การยึดมั่นในความดื้อรั้นและการปฏิเสธสัจธรรม จะนำมาซึ่งความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ในขณะที่การยอมรับและปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้อง จะนำมาซึ่งความสุขและความสำเร็จ
4. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์มิได้ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่เป็นการตอบแทนแก่การกระทำของพวกเขาเอง ดังที่พวกเขาได้ปฏิเสธและทำลายล้างตนเองด้วยน้ำมือของพวกเขาเอง