සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 15

වචනවල අර්ථ:

• فَمَا زَالَتْ – ඔවුන් නොකඩවා එයම කරමින් සිටියෝය.
• دَعْوَاهُمْ – ඔවුන්ගේ අයැදීම හෙවත් ඔවුන් කියමින් සිටි වදන.
• حَصِيدًا – නෙළා දැමූ භෝගයක් මෙන් (සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කරන ලද).
• خَامِدِينَ – නිවී ගිය ගින්නක් මෙන් චලනයක් නැතිව මිය ගියවුන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, අතීත ජාතීන් තමන් වෙත පැමිණි දූතයින් ප්‍රතික්ෂේප කළ විට ඔවුන්ට දඬුවම පැමිණි අවස්ථාවේදී ඔවුන් කළ දෙයයි. ඔවුන් “අපට විනාශයයි!” (يا ويلنا) යනුවෙන් තමන්ටම ශාප කරමින් හා තම අපරාධය පිළිගනිමින් කෑගැසූහ. එම වදනම ඔවුන් නොකඩවා පුන පුනා කියමින් සිටියෝය. එය ඔවුන්ගේ අවසාන වදන බවට පත් විය.

නමුත් එම අයැදීම හෝ පසුතැවීම ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ගෙන දුන්නේ නැත. මන්ද යත්, එය ඔවුන්ගේ සැබෑ ඇදහීමේ වෙනසක් නිසා නොව, දඬුවම දුටු විට ඇති වූ බිය නිසා පමණක් විය. එබැවින් අල්ලාහ් ඔවුන්ව නෙළා දැමූ භෝගයක් මෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර දැමීය. නිවී ගිය ගින්නක අළු මෙන් ඔවුන් චලනයක් නැතිව, හඬක් නැතිව මිය ගියවුන් බවට පත් කළේය.

මෙම ආයාතයෙහි ඇති අනතුරු ඇඟවීම නම්, මෙම අයත් වන්නේ මක්කාවේ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ටය. ඔවුන් මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් ඉවත් නොවන්නේ නම්, පෙර ජාතීන්ට සිදු වූ දෙයම ඔවුන්ටද සිදු වනු ඇත.

උපදේශනා හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට පසුතැවීම හෝ අයැදීම ප්‍රයෝජනවත් නොවේ. එබැවින් දඬුවම පැමිණීමට පෙර, ජීවත්ව සිටියදීම අල්ලාහ් වෙත හැරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
2. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ අවසානය කෙතරම් භයානකද යත්, ඔවුන් නෙළා දැමූ භෝගයක් මෙන් මුළුමනින්ම විනාශ වී යයි. එබැවින් සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.
3. මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ්ගේ බලය හා ඔහුගේ දඬුවමේ බරපතලකම අපට වැටහේ. එබැවින් අප ඔහුට බිය වී, ඔහුගේ අණපනත් පිළිපැදීමට උත්සුක විය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ඉවසීම අතිමහත්ය. ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ටද දඬුවම් කිරීමට ඉක්මන් නොවී, ඔවුන්ට කල් දෙයි. නමුත් කල් ඉකුත් වූ විට ඔහුගේ දඬුවමෙන් කිසිවෙකුටත් ගැලවිය නොහැක.
5. සත්‍යය පිළිගැනීමට හා ධර්මය අනුගමනය කිරීමට ඇති අවස්ථාව අතිමහත් භාග්‍යයකි. එබැවින් අප එය අගය කර, අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ස්ථීරව සිටීමට උත්සාහ කළ යුතුය.