Аль-Анбия сүрәсе — Аять 26

Сүзләрнең мәгънәләре:

• اتَّخَذَ — алды, дип санады.
• وَلَدًا — бала, угыл.
• سُبْحَانَهُ — Ул (Аллаһ) пакь, һәр кимчелектән азат.
• بَلْ — киресенчә, әллә.
• عِبَادٌ — коллар, бәндәләр.
• مُكْرَمُونَ — хөрмәт ителгәннәр, олыланганнар.

Аять тәфсире:

Мөшрикләр, ягъни Гарәбстандагы имансызлар, Аллаһы Тәгаләгә бала итеп әйттеләр. Алар фәрештәләрне Аллаһның кызлары дип саныйлар иде. Бу — бик зур ялган һәм Аллаһыга карата бик оятсыз сүз. Аллаһы Тәгалә бу сүзләрдән бик пакь, Ул һәр кимчелектән, һәр ноксаннан азат. Ул бала тудырудан, балага ия булудан пакь. Аларның бу сүзләре — тулы ялган.

Чынлыкта исә, фәрештәләр — Аллаһның хөрмәтле коллары. Алар Аллаһыга гыйбадәт кылалар, Аның боерыкларын үтиләр. Алар Аллаһның кызлары түгел, ә Аның хезмәтче коллары. Ләкин алар гади коллар түгел, ә Аллаһ тарафыннан олыланган, хөрмәт ителгән коллар. Алар Аллаһның югары дәрәҗәдәге мәхлукатлары, ләкин алар да — Аның коллары. Аларның Аллаһ белән мөнәсәбәте — хуҗа белән кол мөнәсәбәте, әти белән бала мөнәсәбәте түгел. Фәрештәләр Аллаһның әмере белән генә эш итәләр, Аның рөхсәтеннән башка бернәрсә дә кылмыйлар.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә һәр кимчелектән пакь, Ул бала тудырудан, балага ия булудан азат. Аның һичкемгә охшашы юк, Ул бер генә дә бертигез.
2. Фәрештәләр — Аллаһның хөрмәтле коллары. Алар безнең өчен үрнәк булып торалар: алар Аллаһка тулысынча буйсыналар, Аның боерыкларын беркайчан да бозмыйлар.
3. Аллаһыга карата ялган сүзләр әйтү — бик зур гөнаһ. Мөшрикләрнең Аллаһка бала итеп әйтүләре аларның наданлыгын күрсәтә.
4. Без мөселманнар Аллаһыны дөрес танырга тиешбез: Ул бер, Ул һәркемнән азат, Ул һәрнәрсәгә кадир. Аның бертигезе, охшашы, баласы юк.
5. Фәрештәләргә ышану — иманның бер өлеше. Без аларны Аллаһның хөрмәтле коллары итеп таныйбыз, аларга гыйбадәт кылмыйбыз, чөнки гыйбадәт тик Аллаһка гына хас.