Аль-Анбия сүрөсү — Аят 26

1. Аяттагы түшүндүрүүгө муктаж сөздөр:

• اتَّخَذَ — «кабыл алды, ээ кылды» деген мааниде; бул жерде «бала кылды» деген жалган ойду билдирет.
• الرَّحْمَٰنُ — «Ар-Рахман», б.а. ырайымы чексиз кең болгон Аллах.
• وَلَدًا — «бала».
• سُبْحَانَهُ — «Аллах аруу-таза, ушундай сөздөрдөн бийик» деген маанидеги тасбих.
• عِبَادٌ — «кулдар», б.а. Аллахка баш ийүүчү жаратылгандар.
• مُّكْرَمُونَ — «урмат-сыйга ээ болгондор, кадырлангандар».

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Мушриктер Аллахка бала таңуу менен: «Ар-Рахман өзүнө бала кабыл алды» деп жалган сөз айтышты. Алар периштелерди Аллахтын кыздары деп эсептешти. Бирок Аллах мындай сөздөрдөн аруу жана бийик. Ал балага муктаж эмес, баласы да жок. Чындыгында периштелер — Аллахтын урмат-сыйга ээ болгон, жакындатылган кулдары. Алар Аллахка моюн сунуучу, Анын буйругуна баш ийүүчү жаратылгандар. Алар өз алдынча эч нерсе кыла албайт, Раббиси аларга уруксат бермегиче эч иш кылбайт жана Анын буйругусуз сүйлөбөйт. Демек, аларды Аллахтын баласы деп атоо — чоң жаңылыштык жана жалган. Кул болуу бала болууга такыр туура келбейт; адамдын кулу анын баласы боло албаган сыяктуу, периштелер да Аллахтын кулдары, баласы эмес.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала баласы жок, Ал балага муктаж эмес, Ал бардык кемчиликтерден аруу. Бул ыймандын негизги маселеси — Аллахты туура таанууга чакырат.
• Периштелер — Аллахтын урматтуу кулдары. Аларды Кудайдын баласы же кудай деп эсептөө туура эмес. Бул бизди туура ишенимге, тавхидге жетелейт.
• Аллахка баш ийүү, Анын буйруктарын аткаруу — эң чоң ар-намыс жана кадыр-барк. Периштелер ушундай касиеттер менен сүрөттөлгөн.
• Ислам дини адамды акыл-эс менен ой жүгүртүүгө, жалган ишенимдерден алыс болууга үндөйт. Бул аят аркылуу Аллахтын ырайымы жана даанышмандыгы дагы бир жолу ачылат.
• Курандын аяттары бизди акыйкатты таанууга, Аллахтын жалгыздыгын моюн сунууга жана Ага ыклас менен ибадат кылууга чакырат. Бул — ыймандуу адам үчүн чоң бакыт жана жүрөк тынчтыгынын булагы.