سورت انبياء — آیت 40

د لغاتو معناګانې:

• بَغْتَةً: ناڅاپه، له خبر پرته.
• فَتَبْهَتُهُمْ: نو حیرانه یې کړي، عقلونه یې له لاسه ووځي.
• رَدَّهَا: د هغې (عذاب) مخه نیول یا لرې کول.
• یُنظَرُونَ: مهلت ورکول کیږي، وروسته کول.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو په اړه دی چې د قیامت له راتګه یې مسخره کوله او ژر یې غوښته. الله تعالی فرمايي: نه، دا قیامت یا عذاب د دوی په علم او پوهې سره نه راځي، بلکې ناڅاپه به پرې راشي، په داسې حال کې چې دوی به یې په بشپړه توګه حیران او سترګې پټې کړي. په هغه وخت کې به دوی نه دا توان لري چې دغه عذاب له خپل ځانه لرې کړي، او نه به ورته مهلت ورکول کیږي چې توبه وباسي یا عذر وړاندې کړي. دا د الله تعالی له عدله ده چې دوی به د خپلو کړنو سزا ویني، ځکه چې دوی ته یې د پیغمبرانو په لېږلو سره حجت بشپړ کړی و، خو دوی یې ونه منله.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته دا درس ورکوي چې د الله تعالی په وعدو کې هېڅ شک مه کوي، ځکه چې د هغه عذاب حتمي دی او ناڅاپه راځي.
• دا موږ ته یادونه کوي چې د توبې او نیکۍ فرصت له لاسه مه ورکوو، ځکه چې کله عذاب راشي، نو بېخي ناوخته وي او هېڅ مهلت به نه وي.
• دا آیت د الله تعالی له رحمته خبر ورکوي چې هغه خپلو بندګانو ته تر عذابه پورې فرصت ورکوي، خو که دوی له سرکشۍ نه تېر شي، نو سزا به یې حتمي وي؛ نو ښه ده چې له دې فرصته د توبې او عبادت لپاره ګټه واخلو.