سورت انبياء — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• لَوْ يَعْلَمُ: که چېرې پوهېدلای.
• لَا يَكُفُّونَ: نشي منع کولای، لرې نه شي کولای.
• عَن وُجُوهِهِمُ: له خپلو مخونو نه.
• وَلَا عَن ظُهُورِهِمْ: او نه له خپلو شاګانو نه.
• يُنصَرُونَ: مرسته کیږي، ساتل کیږي.

تفسیر:

که چېرې هغه کسان چې کفر یې کړی، په دې پوهېدلای چې په هغه ورځ به د دوزخ له اور نه نه د خپلو مخونو ساتنه کولای شي او نه د خپلو شاګانو، او نه به هم کوم مرستندوی وي چې د هغوی مدد وکړي او له عذاب نه یې وژغوري، نو بیا به هیڅکله په کفر او انکار باندې ټینګ پاتې نه شوي وای او نه به یې د عذاب غوښتنه کوله. دا خبره د هغو کافرانو د استهزاء او طنز په ځواب کې ده چې به یې ویلي: "که چېرې دا وعده رښتیا ده نو دا عذاب راولئ." خو کاش چې دوی پوهېدلای چې کله عذاب راشي، نو دوی به په بشپړه توګه بې وسه وي؛ د اور لمبې به یې له مخ او شا دواړو خواوو راګېر کړي، او هېڅ څوک به ونه شي کولای چې له دې مصیبته یې وژغوري. دوی به په داسې حال کې وي چې نه تېښته کولای شي، نه پناه، او نه به کوم دوست یا مددګار وي چې د الله له عذابه یې خلاص کړي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې د کافرانو استهزاء او طنز ته دې غمګین نه شي، ځکه چې د دوی عاقبت به ډېر بد وي.
• په دې پوهیږو چې د قیامت ورځ به د عذاب مخه نیول ناممکن وي، نو باید په همدې نړۍ کې د الله له عذابه ووېرېږو او د هغه د حکمونو پیروي وکړو.
• دا آیت د دې یادونه کوي چې د انسان لپاره یوازې د الله مرسته کافي ده، او پرته له هغه نه هیڅوک نشي کولای چې له سزا او عذابه یې وژغوري.
• په دې کې د کفر او سرکشۍ د پایلې خبرداری دی، چې که څوک په دنیا کې د الله له پیغامه مخ واړوي، نو په آخرت کې به یې د پښېمانۍ هیڅ ګټه ونه کړي.